Ik stop ermee

Lieve J., de afgelopen week maakte jij bekend dat je stopte met jouw geliefde sport. Na een hele lange tijd van pijn, hoop, verdriet, hoop en daarna weer ellende moest je noodgedwongen de knoop doorhakken. Voor jou geen topsport meer. Alles eraan gedaan om terug te komen. Jij en jouw naasten hebben nog veel meer dan alles gedaan dan mensen zich ooit voor mogelijk kunnen houden. Maar het mag gewoon niet zo zijn. Jouw lichaam moet nog lang door en dat op het spel zetten is het gewoonweg niet waard. Specialisten die zeggen dat het niet kan. Diverse gesprekken met heel veel mensen om je heen die eigenlijk allemaal hetzelfde denken en voelen, maar niet altijd zeggen. Ook zij hebben hoop gehouden dat het weer goed zou komen, tegen beter weten in is nu gebleken.

Ik stop nu ook officieel

Ik voel me je mee. Met jouw besluit komt mijn eigen pijn weer naar de oppervlakte. De pijn van voelen en weten dat het ´hem´ niet meer gaat worden. Ik wilde het niet horen. Ik wilde het niet toelaten en accepteren. Ik wilde blijven vechten tegen mijn pijn, voor de sport en het spel waar ik van hou, waar ik mee groot geworden ben. Ik ben overigens ook nooit gestopt. Ik kon dat gewoonweg niet over mijn lippen krijgen. Ik heb nog altijd de status ´ik stop voorlopig´. Met jouw dappere besluit durf ik echter ook te zeggen: ik stop ermee definitief.

Na een tijd heb ik het een plekje kunnen geven en werd het verlangen en de pijn steeds kleiner. Want ik ben meer dan alleen de handballer Dick (of Dirk). En ik geloof dat het leven brengt wat het wil brengen, zeker als je daar de juiste intentie achter zet. Ik kan me soms zelf niet eens meer herinneren hoe mijn ´vorige leven´ eruit zag of voelde als topsporter.

Een volgend leven

Mij heeft mijn volgende leven na topsport in ieder geval veel nieuwe avonturen gebracht waar ik ook erg veel plezier aan beleef. En ik weet zeker dat dit voor jou ook gaat gelden. De intensiteit van topsport is uniek en is misschien moeilijk te vinden in jouw volgende leven. Maar de vaardigheden die je hebt geleerd en uitgebouwd, de ervaring die je met je zelf, met jouw trainers en jouw medesporters hebt opgedaan, zijn super waardevol naar de toekomst. Voor jou maar zeker ook voor anderen. Zet daarom datgene wat je in de topsport hebt geleerd in. Koester het, maak nieuwe doelen en ga er voor. En enjoy the ride!

The last dance – the last shot (Jordan)

Ja, tuurlijk heb ik The Last Dance gezien. En toen ik een klein jongetje was, had ik ook al een aantal videobanden van Jordan bekeken. Maar hoe zaken exact zijn gelopen, was toch een beetje wegge-ebt. De Last Dance bracht het Jordan tijdperk echter nog dichterbij dan ooit tevoren. Prachtige en unieke beelden tot in de kleedkamer aan toe, gaven een fantastische indruk wie Jordan was als basketballer. Het bracht me ook terug in Central Park en New York, waar ik vorig jaar een klein schilderijtje kocht van een lokale kunstenaar aan het begin van Central Park. Ik wist echter niet dat dit eigenlijk The Last Shot in The Last Dance was. Het punt dat Jordan voor de 2e keer de 3 titel opleverde. En ook het laatste schot van Jordan als basketballer van Chicago Bulls. The last shot die ook direct het einde was van één van de meest memorabele sportteams en -prestaties ooit.

the-last-shot-jordan

 

Vorig jaar november was ik dus in New York voor een tech-trip met een aantal andere tech startups. En daar op de laatste dag gelukkig ook een aantal uurtjes beschikbaar om wat New York highlights te bekijken. Na een aantal attracties liepen we Fifth Avenue helemaal af op weg naar Central Park, een hele mooie ervaring overigens, want New York heeft toch wel veel indruk op mij gemaakt als stad.

central-park-new-york-buy-jordan

Na een klein rondje in het park besloten we terug te lopen, ook omdat de avond zou starten en we nog een leuk avondprogramma voor de boeg hadden. Bij het uitlopen van Central Park kwam ik een stuk of 10 kunstenaar standjes tegen. Altijd leuk om zo’n lokale herinnering te hebben dacht ik. En toen zag ik dus een klein schilderijtje met deze foto erop. Deze most ik hebben dacht ik meteen. Hij was al bijzonder, maar na het zien van de Last Dance en wetende dat dit echt het The Last Shot was die de beslissing bracht… mag hij nog heel wat jaartjes blijven hangen!

Een ode aan een internetmarketingboer uit Volendam

Iedereen heeft het wel eens meegemaakt. Iemand in de familie of vriendenkring die als een donderslag bij heldere hemel getroffen wordt door een vorm van kanker die niet meer te genezen is. Oftewel: degene krijgt te horen dat hij of zij dood gaat en nog slechts een beperkte tijd te leven heeft. Zeker met jonge mensen is dit gewoonweg niet te bevatten.

Jack Schilder Volendam

Jack Schilder (bijnaam De Beer) uit Volendam overkwam afgelopen zomer hetzelfde en hij weet dat hij niet oud zal worden. Sterker nog, hij heeft een vorm van kanker die zeer agressief is en het kan dus snel gaan. Ik ken Jack (nu 32 jaar) eigenlijk pas vanaf het moment dat ik met een online marketingbureau begon in 2009. Nadat we de eerste klantenkring hadden opgebouwd, hoorde ik al snel (zo gaat dat toch een beetje bij ons in het dorp) dat er 2 mannen in Volendam veel verder waren in dit toen nog vrij nieuwe vak.

Deze mannen waren Martin de Boer en – toen nog – zijn pupil Jack Schilder, die net afgestudeerd sportmarketeer was. Martin overtuigde Jack ervan dat de ‘online wereld’ meer kansen zou bieden op een goede baan en bracht hem met de  spreekwoordelijke paplepel het online marketing vak bij.

HotelSpecials, Albelli, Cheaptickets en RB2

Jack heeft zich toen razendsnel ontwikkeld tot echte specialist in meerdere vakgebieden (SEO, SEA, CRO, webanalytics). Na gezamenlijke avonturen met Martin bij HotelSpecials, Albelli en CheapTickets koos Jack er een aantal jaren geleden voor om op eigen benen te staan, maar het internetverbond tussen Jack en Martin zal altijd blijven bestaan

In die eerste paar jaar van ons bestaan deelden we regelmatig kennis en ervaringen met elkaar uit. Jack is namelijk ALTIJD bereid om anderen te helpen, voelt zich nergens te  groot of te goed voor, en staat voor iedereen dag en nacht klaar. ’s ochtends voor 7 uur voordat de rest van Nederland wakker werd onder het genot van een warme flip (redactie: kadetten) samen experimenten doen en kijken wat het effect was.

We hebben in die periode een hoop lol gehad, ook met een uit de hand gelopen affiliate-projectje waar we op een zeker moment met 3 resultaten in de top-10 van Google stonden op de niet misselijke zoekwoordcombinatie ‘hotel Antwerpen’. En we gebeld werden door de bekende hotels daar, maar een paar maanden later ook door een team van Google die handmatig hadden gezien dat we de grens hadden opgezocht van wat de robot wel goed waardeerde, maar dit team (en sites zoals booking en hotels.com) niet. We werden (volgens mij moest dit handmatig al zal Google dat nooit erkennen) teruggeplaatst naar pagina 5.

Verkeerde lot

Ons bureau heeft mede door Jack’s kennis een enorme sprong kunnen maken in ontwikkeling en daar ben ik Jack eeuwig dankbaar voor.

Ze zeggen wel eens: niets dan positiefs over de doden, maar bij Jack geldt dit nu hij nog leeft en dat moet hij en anderen weten. Daarom deze ode aan hem. Alles ‘op de rit’ (weet niet of dit Nederlands is of Volendams) met een huis, een goede baan, een gezin  maar Jack heeft nu wel het verkeerde lootje getrokken. Hij vecht op dit moment elke dag voor dat hele kleine beetje hoop dat er nog is, wellicht zelfs tegen beter weten in. Hij probeert te genieten van de kleine momenten met zijn jonge kinderen, vrouw, vrienden en familie. Maar het liefst zou hij weer normaal aan het werk gaan, want dat doet hij het liefst.

In het klassement nuchterder-dan-een-broodplank-nuchter staat Jack stevig bovenaan. Gewoon normaal doen. Gewoon je ding doen en dat elke dag een beetje beter en slimmer. Internetboerenslim. Ik blijf met Jack hopen op een wonder en ik hoop samen nog meer mee te kunnen maken. Als dat niet zo is, dan blijft Jack voor altijd een Efarmer.

De finale van de Seinpaal

Zaterdag 12 januari is het zover. De finale van de Seinpaal. Hij gaat ‘om’, het gaat echt gebeuren dat ie om gaat. Het gaat mij dan ook niet gebeuren dat ik niet bij deze finale ben. Ik ben er bij!

Wat zullen er veel mensen in Volendam zijn die tot hun dood de Seinpaal zich zullen herinneren als een unieke tijd. En voor sommigen zelfs de mooiste tijd. Bij het grote interview met ‘Seinpapaal’ Werner Smit moest ik al 3x slikken. Wat een kantinebeheerder was dat toch.

Met het om gaan van de Seinpaal ga er ook een stukje van mij om. Een aantal persoonlijke herinneringen:

 

  • Ik herinner me nog Aalsmeer thuis in de periode dat het zo druk was bij onze thuiswedstrijden dat het hele ballenhok ook vol met mensen stond wat eigenlijk niet mocht van de brandweer. Maar het gebeurde toch. Want dat kon in de Seinpaal.
  • Ik herinner me de eerste televisiewedstrijden live bij de NOS op die verschrikkelijke vloer en die felle lichten, wat ik eigenlijk helemaal niet lekker vond. Geef mij maar die heerlijke houten vloer met die scheve zijlijnen.
  • Ik herinner me het 1e kampioensjaar, toen de Seinpaal inmiddels voor alle handbalteams in Nederland een onneembare vesting was.
  • Ik herinner me ook het Millenniumfeest. Zo’n feest had ik nog nooit meegemaakt.
  • Maar ik herinner me ook het moment dat ik huilend het besluit in de kleedkamer nam om te stoppen met handballen, toen mijn schouder uit de kom was gegaan na een mega lange revalidatie.
  • En ik herinner me dat mijn zoon Sven zijn eerste kennismaking met handbal de afgelopen maanden ook in de Seinpaal mocht meemaken. En dat we na afloop van elke training op donderdag eventjes samen genoten van de bal en de hal, in het doel, in het ballenhok of in de gang.

 

De Seinpaal

Dat is onze hal,
onze jeugd, onze geschiedenis
ons opgroeien van kleine jongetjes
tot mannen en zelfs lokale helden

maar ook een hal van heel veel
van ons trainingszweet
en onze tranen…
van geluk én verdriet

die liggen daar voor eeuwig vast
in die heerlijke houten vloer.

 

Als ik nu aan de Seinpaal denk, ben ik blij dat die herinnering en energie van toen er nog steeds gewoon is. En die gaat dus ook nooit meer weg. Vaya con dios Seinpaal!

sporthal-de-seinpaal

Het ritje Volendam – Schiphol van een paar honderd duizend euro

Ergens eind 2017 ontving ik een telefoontje. Aan de andere kant van de lijn iemand uit het buitenland die meer wilde weten over Glasaal Volendam. We begonnen in het Duits maar switchten al snel door naar Engels. Ik had zijn naam niet goed gehoord, er zat een soort ..okic of ..sovic of zoiets in. Deze meneer had al in een aantal startups geïnvesteerd en had Glasaal gevonden via internet. Hij vond ons project erg nuttig en interessant.

Na wat meer verteld te hebben over onze missie en het team, gaf ik aan dat het het beste zou zijn om een keer langs te komen in de faciliteit. Zo kon hij met eigen oren en ogen zien wat we deden. Hij gaf aan dat hij 1x per maand in Amsterdam was en dat we dan wel een keer zouden kunnen afspreken. Op 1 of andere manier had ik zo’n gevoel dat dit wel eens iets kon worden en ik bood hem aan dat ik hem dan wel op Schiphol op zou pikken. Hij zei dat hij later terug zou bellen.

Sms: wat is je naam?

Een week of 2 later ging de telefoon weer en hij gaf aan dat hij de week in Amsterdam kon zijn. Of ik hem daar kon oppikken. Het stomme was dat ik alleen weer zijn naam niet goed had gehoord en het ook niet had gevraagd, dus ik wist het nog steeds niet. Zo kon ik ook het bestuur en het team niet zeggen wie er zou komen. Ik een sms erachteraan gestuurd dat ik zijn naam niet goed gehoord had en of hij nog even zijn achternaam kon spellen. Toen de naam duidelijk was, werd met ook snel duidelijk met wie we te maken hadden. Geeft leiding aan een bedrijf van meer dan 80.000 mensen, spreker op World Economic Forum, heel veel video’s op youtube waarin hij spreker was, etc, etc. OK! Mijn gevoel was nog steeds goed.

General Aviation Terminal

Op de ochtend dat ik hem op ging halen van Schiphol kreeg ik nog een sms waarin hij aangaf dat ik bij de General Aviation Terminal moest zijn. Ik was aan het werk en antwoordde dat ik buiten zou wachten onder het grote dashboard. (Wat ik doe als ik mensen oppik van Schiphol) Toen ik zag dat hij reeds geland was en het duurde even, belde hij me op. Waar ik was. ‘Ik sta onder dat dashboard’. Hij antwoordde: “wacht even, ik geef je mijn chauffeur.” De chauffeur had al snel door dat ik niet op de juiste plek stond en zei dat ik moest wachten waar ik was. Ook gaf hij aan dat de General Aviation Terminal aan de andere kant was, voor mensen met een eigen vliegtuig. Vijf minuten later komt er een mega Mercedes aan rijden. Zo’n grote had ik nog nooit gezien. En jawel, de beste man stapte lachend uit. Ik bood mijn verontschuldigingen aan en gaf lachend aan dat ik niet had verwacht dat hij met zijn eigen vliegtuig zou komen…

general-aviation-terminal-schiphol

Russisch, Engels of Duits

Vervolgens stappen zijn 2 kids en de man zelf bij mij in de auto en gezamenlijk rijden we richting Volendam. Onderweg neemt de man eerst in het Russisch de telefoon op, vervolgens in het Duits en dan nog Engels. Hij stelt alleen maar scherpe vragen en weet eigenlijk al voordat hij een voet in de faciliteit stapt hoe het ervoor staat. Zijn twee jonge kinderen zijn ongekend slim en stellen tijdens de rondleiding ook hele goede vragen. Op het einde van het gesprek komt natuurlijk de grote vraag: of hij gaat investeren. Hij geeft aan dat hij alleen nog maar wil investeren in bedrijven die iets goed doen en een sociaal probleem oplossen. Hij dacht aan een behoorlijk bedrag. De man geeft vervolgens aan dat hij er weer vandoor moet en dat we de komende weken nog even contact moeten houden om de financiële kant af te ronden. De mercedes – met chauffeur – staat alweer te wachten.

Redders van de paling?

We zijn inmiddels een aantal maanden verder en – na behoorlijk wat papierwerk – al het werk is niet voor niets geweest. Ook hebben we het voor elkaar gekregen om een nieuwe subsidie te verkrijgen waardoor we financieel de sterkere ambities voor het komende jaar waar kunnen gaan maken! De idealist in mij gelooft in grote doelen. Eèn van die doelen is Glasaal Volendam. Met een aantal andere Volendammers en een groot aantal investeerders is jaren geleden de uitdaging opgepakt om de paling te redden. Daar is echter veel onderzoek en dus veel geld voor nodig, want het beestje is bijzonder mysterieus. De afgelopen jaren is er ontzettend veel gepresteerd aan de Morseweg in Volendam. Maar we hebben nog zeker een aantal jaren te gaan om de missie te voltooien. Dit jaar willen we opschalen, dus meer geld investeren in apparatuur, in het team en in de faciliteit. Het is ongelofelijk mooi om dit soort ervaringen in de tussentijd mee te mogen maken en geeft me nieuwe energie om door te gaan voor de paling, en voor palingcity 2.0!

Een laatste proost op het leven van mijn Ome Jan

Een van de weinige echte vissermannen die ons dorp nog rijk is, is niet meer. Ome ‘Jan Job’ Kes. Het grootste gedeelte van zijn werkende leven heeft hij op zee doorgebracht. Dat heeft hem gevormd en dat liet hij nog altijd dikwijls horen en merken. Ome Jan had ook een stem die door de zee gevormd was. Deze stem kon vaak bulderen (althans, zo heb ik het als heel klein ventje ervaren), maar hij kon ook prachtig zeemansliederen zingen.

Oppassen op een kwajongen

Ome Jan was een man waar ik als kleine jongen een beetje bang voor was, vanwege zijn gestalte en zijn manier van doen en praten. Maar hij had ook iets aandoenlijks en liefs, en hij kon lachen alsof het een klein ventje was die kattekwaad uithaalde. Die lach ga ik nooit meer vergeten. Ik denk ook dat hij het daarom prachtig vond om op onze kwajongen Sven op te passen, toen die rond de 2, 3 jaar oud was. En oude en een jonge bengel. Ondanks de broze gezondheid van zowel mijn oom als tante was het nooit een probleem om Sven daar een paar uurtjes te brengen. En Sven was lang niet de enige die deels opgegroeid is aan de Plutostraat.

Glasaal Volendam

De laatste jaren hadden wij vooral een band doordat ik me bezig hield met een project: Glasaal Volendam. Ome Jan is er namelijk als echte visserman altijd van overtuigd geweest dat het NOOIT zou gaan lukken. ‘Die beestjes zijn niet te kweken.’ Ik kreeg dan altijd het laatste nieuws uit ‘Visserijnieuws’ om mijn oren geslingerd en vond het prachtig om er tegen in te gaan en een stuk van zijn passie te delen.

Omdat ik ook best wel eigenwijs ben, zei ik steevast dat hij het nog mee zou gaan maken dat het zou lukken. Ik kon het dan ook niet afwachten om te mogen vertellen dat we vorig jaar duizenden larven hadden en dat deze ook gegeten hadden. Helaas zal hij het echte werk dat nog moet komen nooit meer mee mogen maken. Ik zal echter nog meer mijn steentje bijdragen dat ik zijn ongelijk kan bewijzen, ter ere van hem en die andere vissermannen die zo hard gewerkt hebben.

Sinterklaasintocht

Ik herinner me talloze sinterklaasintochten, die we volgens mij vanaf mijn geboorteuur in de Plutostraat aanschouwden, omdat de Sint en zijn Pieten daar langskwamen. De laatste was vandaag exact 2 weken geleden. Ik zat per toeval volgens mij voor het eerst in mijn leven naast mijn Ome Jan. Hij was opvallend relaxed en maakte de hele avond grappen en grollen. Ik heb die avond – hoe kort hij ook duurde – echt genoten van hem. Iedereen nam wijn, terwijl Ome Jan van mijn Tante Thea 3 kratten bier moest halen. Niemand nam oliebollen, want die hadden ze al gehad, terwijl Ome Jan 20 oliebollen had gehaald in opdracht van mijn tante Thea. En ze hadden ook nog een paar koude en warme happen ‘die er snel doorheen moesten’ voordat iedereen weer was was. Ook omdat ze beiden naar Wenen gingen de dag erna. Dat moest de visite diverse keren horen die avond, wat er allemaal wel niet op zou gaan.

Ik heb samen met hem als enige bier genomen – terwijl ik liever wijn heb – en terwijl deze zin eruit rolt achter mijn computer, voelt dat nu als een laatste proost op het leven van Ome Jan Job.

jan-job-kes

WK Verwachtingen. Succes is geen toeval.

Het WK voor de handbaldames staat voor de deur (start 2 december). Twee jaar geleden had ik het ‘geluk’ dat we last minute op het shirt meekonden, omdat we als SearchUser zijnde iets terug wilden doen voor de prachtige sport die ons zoveel gegeven heeft. We belanden op de zijvoorkant van het shirt, en dat was achteraf gezien het perfecte moment.

Door het ‘plotselinge’ succes was er veel TV (tot behoorlijk wat wedstrijden tot aan de finale aan toe die live uitgezonden werden) en media aandacht (kranten, magazines, etc.). Niet dat het daar ons om te doen was, maar het was een mooie bijvangst, waar we tot op de dag van vandaag trots op zijn. We staan er namelijk nog steeds op, en inmiddels gelukkig ook bij de heren!

gerrie-eijlers-joey-duin

 

Toeval is logisch, maar succes is geen toeval

Toeval is logisch, heeft Johan ooit gezegd. (degene die niet weet wie ik met Johan bedoel, heeft nog geen andere blogs van mij gelezen, sorry daarvoor. Je mag het raden) Succes in de sport is echter geen toeval, zeker niet als het om topniveau gaat. Het is een jarenlange, militaristische, een tot in de puntjes voorbereidde weg met vele dalen, waarbij geluk afgedwongen moet worden. In teamsport is de dynamiek ook nog eens dat het tussen de mensen (staf en speelsters) moet kloppen, waarbij bijvoorbeeld afwezigheid (blessures, zwangerschappen of andere redenen) al ontzettend kunnen zijn.

Handbaldames, voetbaldames en oranje mannen

Ik heb zelf van dichtbij zo’n topperiode mogen meemaken waarin alles klopte. We waren met ons team in Nederland seizoenen lang onklopbaar en alles in het team klopte. Dit was wel op een heel ander niveau dan de handbaldames, voetbaldames of voetbalmannen. (vergelijk het maar even met de voetbal Champions League en het huidige Nederlandse eredivisie niveau). Dit maakt het des te meer bijzonder dat de handbaldames de afgelopen 2 jaar (vanaf het WK) bijna alles gewonnen hebben.

Berichtje van creatieve eindbaas van 100% NL paar jaar geleden
Berichtje van creatieve eindbaas van 100% NL paar jaar geleden

Alleen de echte hoofdprijs ontbreekt nog. En ook hierin zijn het net details die de doorslag geven op hele kleine momenten. In de wedstrijd tegen de Franse dames tijdens het EK in Zweden vorig jaar in de poulefase had de wedstrijd en daarmee het EK zomaar verloren kunnen gaan. Ze wonnen met 1 verschil, terwijl het daar de hele wedstrijd niet naar uitzag. Het werd opnieuw de finale, gevolgd door een 4e plek op de OS (op 1 doelpunt de finale niet gehaald). Toeval? Logisch?

Verwachtingen

De verwachtingen zijn hoog. De underdog positie van vorig jaar is niet meer. In ons (maar zeker ook andere) chauvinistische land vieren we successen, maar als het succes weg is, is alles gelijk doffe ellende. Dit is de smalle piramide die topsport en succes is. Helemaal in de top de glorie, maar even daaronder een doffe teleurstelling. In Volendam is een Nederlands kampioenschap of succes een aantal jaren al lang niet meer vanzelfsprekend. En dan wordt ineens duidelijk hoe moeilijk succes te managen is. Grotere budgetten, meer faciliteiten, aantrekken van spelers en trainers en toch is succes niet te maken.

searchuser-sponsor-handbal

Laten we hopen dat de handbaldames het succes nog even vasthouden de komende jaren met daarbij de echte hoofdprijs! En dat er in de organisatie, op zowel technisch/marketing als organisatorisch vlak, voldoende basis wordt gelegd om toekomstig successen mogelijk te maken, indien het ‘toevallig’ tegenvalt. Wij blijven sowieso trotse sponsor en partner!

Johan Cruyff gaat niet dood

Toen het bericht binnenkwam dat Johan Cruijff longkanker had, was ik echt even dag van de leg. De hele dag was ik bezig om meer informatie over zijn toestand te krijgen en er kwam nog niet heel veel informatie naar buiten, behalve dat hij het dus had.

Doe maar gewoon

Met mijn redelijk nuchtere Noord-Hollandse inslag en mentaliteit van ‘doe maar gewoon’, heb ik niet veel met sterallures of reputatie. Maar ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik Johan 2 jaar van dichtbij heb mogen meemaken. Het zijn maar korte momenten geweest met hem, maar die hebben wel grote indruk en vooral inspiratie achtergelaten. 

Cruyff is voor mij vooral een buitencategorie mens, met een sterk gevoel en intuïtie voor alles wat er dagelijks om hem heen gebeurd. Met in alles een goede intentie, want hij is veel te veel ontwikkeld om zich nog door enige vorm van ego, of behoefte aan waardering te laten leiden. En ik geloof ook dat er niet veel mensen zijn in Nederland die wereldwijd succesvoller, populairder en bekender zijn dan Cruyff, maar dat terzijde.

johan-cruijff-over-topsporters

Bij ons Nederlanders lijkt het dan vaak al snel op arrogantie. Laten we vooral niet iemand te veel op een voetstuk zetten. En daarbij mag iedereen in NL natuurlijk een mening hebben, ook als ze zelf nog niets hebben laten zien. 

De dag na het nieuws probeerde ik me te verplaatsen in hoe Johan dit nieuws zou verwerken en hoe hij ermee om zou gaan. Hij weet al jaren dondersgoed dat hij in de laatste fase van zijn leven is gekomen en gedraagt zich daar ook naar. De instituten die hij heeft neergezet (manier van denken over voetbal, Cruyff Foundation, Cruyff Courts, Cruyff scholen) moeten ook doorgaan nadat hij er niet meer is.

Tuurlijk gaat ook Johan dood

Johan zal er fysiek niet meer zijn op termijn. Dit kan nu versneld worden door zijn ziekte, iets wat iedereen kan overkomen in de loterij van het leven. Maar zal hier ook op de door hen gekenmerkte manier mee omgaan.  En hij zal mensen (zeker medemensen die ook ziek zijn) ook in deze fase van zijn leven nog inspireren, net zoals hij dat al voor heel veel mensen heeft gedaan. Daarom geloof ik ook niet dat zijn gedachtengoed en zijn visie ooit dood zullen gaan. Nog vele tientallen en misschien wel honderden jaren zullen we Cruyff herinneren. Binnen het voetbal, binnen de sport door de sportmanagers van de toekomst, door mensen met een beperking en hun aanhang, door kinderen die buiten kunnen spelen op veldjes en veel breder. En door mensen die hij bij toeval – of niet – tegengekomen is en die ook even aangeraakt zijn door wie hij is.

Wellicht als Ajax vanuit deze helicopter zouden kijken, ze de ontstane situatie toch anders hadden kunnen oplossen. Johan heeft er geen last van. Hij wil alleen maar helpen, nu het nog live kan.

‘Mijn tijd staat stil’. Was getekend: Wubbo Ockels

Het is alweer paar weken geleden, maar laten we vooral Wubbo niet vergeten, zijn boodschap niet vergeten en zijn levensvisie niet vergeten. Als je de aflevering met Ivo Niehe niet gezien hebt, is het zeker de moeite waard om de aflevering met de zieke Wubbo Ockels nogmaals te bekijken.
Je moet het lef hebben en ik kan dat erg waarderen om een brief achter te laten voor alle mensen in de wereld. De tekst op zijn grafsteen: Mijn tijd staat stil. Hieronder de brief die Wubbo achterliet voor de mensheid:
Het is genoeg, we zijn te ver gegaan!!! De industriële revolutie heeft ons in een ongewenste situatie gebracht. We zijn door de natuur geraasd, we vernietigen onze levensbronnen. We moeten stoppen, we moeten veranderen, we moeten een ander pad kiezen, we moeten onze levens veranderen, en de manier waarop we zaken doen.
Mijn tijd staat stil
Mijn tijd staat stil

Laten we ‘het menselijke tijdperk’ begroeten.

Laten we stoppen met de vernietiging van de aarde, van de mensheid; van ons. Laat het voor iedereen duidelijk zijn: we moeten een nieuwe houding vinden, een nieuwe cultuur, een nieuwe instelling, een nieuwe eenheid van de mensheid, voor ons voortbestaan. We zijn geen bijen, die zonder bewustzijn een kolonie bouwen. We zijn geen neutronen, die zich niet bewust zijn van wat ze denken. Nee, we zijn intelligente wezens, en kunnen ons gedrag observeren. We zijn ons allemaal bewust van waar de mensheid naartoe gaat. We kunnen de mensheid in een betere richting krijgen, als we samenwerken. We kunnen een nieuwe religie creëren die ons allemaal samenbrengt. Er zijn veel religies die mensen samen krijgen, maar nooit alle mensen.

De verschillende goden waarin mensen geloven, scheiden de mensheid juist in groepen. Dat heeft geleid tot conflicten en zelfs oorlogen. Deze religies zijn niet duurzaam. Maar als we in de mensheid geloven, zullen we geen conflicten meer hebben, omdat we één zullen zijn. We behoren allemaal tot deze mensheid, we kunnen allemaal in deze ‘hogere macht’ geloven. De God van de mensheid is in ons allemaal. We kunnen ons niet achter deze God verstoppen, omdat het in ons zit. We kunnen ons niet verbergen voor de verantwoordelijkheid voor onszelf. Geloven in de mensheid is een andere manier van denken. Een bewustzijn van waar we zijn en wat de aarde voor ons betekent. De noodzaak om die aarde te beschermen is een steeds grotere noodzaak geworden.

De ruimtevaart heeft ons een spiegel voorgehouden. We zijn nu echt waar we zijn: op een prachtige planeet, waar we niet zonder kunnen. We zijn allemaal astronauten van het Ruimteschip Aarde. Onze wil is de sleutel. Het geloof in de mensheid zal ons die wil geven. Onze religie zal ons helpen om die wil te uiten. Deze religie moet z’n vorm krijgen: we moeten symbolen, rituelen en kunst maken om ons geloof in de mensheid te uiten. Vooral de jeugd moet aangesproken worden. Zij zijn de toekomst: ze willen genieten van de natuur, en van de aarde. Hun idolen kunnen een voorbeeld zijn. Festivals kunnen de boodschap uitstralen. Artiesten kunnen de juiste woorden vinden, die hun harten raken. Laat elk van ons helpen om onze religie vorm te geven. Laat elk van ons zijn geloof uitspreken in een duurzame mensheid.

​Dit zijn de 10 geboden van het geloof in de mensheid:1. De mensheid is onscheidbaar 2. Het doel van de mensheid is overleven 3. De mensheid heeft de aarde en natuur nodig 4. Ons doel is om de mensheid te ondersteunen, en daarmee de aarde en natuur 5. We moeten iedereen respecteren die voor dat doel strijdt 6. Iedereen is verbonden met iedereen via de mensheid 7. Iedereen is verbonden met de natuur en de aarde 8. We zijn allen astronauten van het Ruimteschip Aarde 9. Wie geen respect heeft voor anderen, heeft geen respect voor de mensheid 10. Mensheid, natuur en aarde zijn onscheidbaar.
Wubbo Ockels

De kerk heeft een nieuwe marketing aanpak nodig

kardinalen
Een directievergadering of raadsvergadering van kardinalen

Ik noem het de kerk, maar je kunt het ook het kerkgebouw noemen. Eigenlijk heeft de kerk een nieuwe invulling of nieuwe functies nodig. Feitelijk is de kerk ook een bedrijf met klanten, en wellicht is het bedrijf zelfs commerciëler dan non-profit organisaties? Veel bedrijven hebben hun marketing en sales aanpak moeten veranderen de laatste jaren en het einde is nog lang niet in zicht. Hele businessmodellen komen door internet onder druk te staan en hele retailzaken zijn al verdwenen. Het geloof heeft wel wat trouwere ‘klanten’, maar ook die klanten hebben andere behoeftes gekregen.

Levensvragen of marketingplan voor de kerk?

  • In hoeverre zullen kerken en/of het katholieke geloof zich moeten aanpassen aan behoeften van mensen in plaats van doen wat ze altijd al deden?
  • Zou het kerk gebouw niet veel beter commercieel geëxploiteerd kunnen worden?
  • Hoe zou de insteek van een mis veranderd kunnen worden?
  • Zouden verschillende soorten geloven in 1 gebouw naast elkaar kunnen opereren?

Huis van God

Het Huis van God zou een veel bredere functie kunnen krijgen. Alles wat te maken heeft met God (of hoe je die man ook verder noemt, het licht, de rust, het universum, HET, Zijn, ruimte, liefde, etc.), zou toch feitelijk een perfecte plaats hebben? Enkele ideetjes/invalshoeken waar het Huis van God geschikt voor zou zijn:

– Yogaruimte;

– Meditatieruimte;

– Oosterse vechtkunsten zonder geweld zoals tai chi en aikido;

– Conferentiecentrum voor opleidingen en cursus die te maken hebben met persoonlijke ontwikkeling, NLP, spiritualiteit, etc.;

– Spirituele centra en spirituele bewegingen (reiki, hypnotherapie, astrologie, numerologie, etc.);

– Natuurlijk: een plek voor andere godsdiensten;

Wie heeft het emailadres van de paus?

Geen onoverkomelijke vraagstukken voor een marketeer als je het mij vraagt. Het zou naar mijn idee goed zijn als deze discussie wat meer los zou komen in plaats van dat er wordt vastgehouden aan oude ideeën en patronen. Dus als iemand het emailadres van de paus heeft, (die het overigens best goed doet vind ik tussen al die andere oude kardinalen, hij is in ieder geval onder het volk en luistert wat daar leeft) hoor ik het graag. Of wellicht kunnen we direct wel een facebookdiscussie starten of kan ik een google hangout met hem aangaan.

Ik ben katholiek opgevoed, maar ga al jaren niet meer als katholiek gelovige of katholiek aanhanger naar de kerk. Toch geloof ik wel dat er in elk geloof gemeenschappelijke thema’s zitten die ‘zin’ hebben en mensen verder kunnen helpen. Al die gebouwen die nu grote delen van de week leeg staan kunnen daar mooi voor gebruikt worden.

 

Van hogepriester en farao naar sultan, koning, imam en president

In Egypte stelt de hoogste leider, van het volk of van het geloof, echt veel meer voor dan bij ons. Dit was 4500 jaar geleden al bij de farao, en nu nog steeds. Het is dan ook opvallend dat de macht die deze mensen hebben vaak geaccepteerd misbruikt wordt. Ik vind dat het hoog tijd is voor weer een farao…

Farao : leider gekozen door Goden

De farao werd niet gekozen door het volk, maar dit was puur erfelijk. De Egyptenaren geloofden dat de farao’s gekozen waren door de goden (en dus was het goed). Na de dood zou een farao een god worden. Gezien de vele schatten en graven van farao’s (die ontzettend veel tijd kostten) stond het volk hier in ieder geval vierkant achter.

Niet gekozen maar macht gepakt : Mohammed Ali van Egypte

Het gebouw van de partij van Mubarak dat tijdens de revolutie in februari 2012 in de brand werd gestoken. Op dit moment de grootste toeristische attractie in Caïro.

Mohammed Ali van Egypte wordt gezien als stichter van het moderne Egypte, en als vader des vaderlands. Hij was echter geen lief ventje. Toen hij – niet zonder geweld – aan de macht was gekomen, nodigde hij zijn grootste tegenstanders – de mamluks – uit, die het land honderden jaren hadden geregeerd. Dit waren zo’n 400 gasten, ter ere van het jubileum van één van zijn zoons, en gebeurde in zijn paleis – nu de grootste moskee van Caïro. Het was echter een valstrik en alle mamluks werden vermoord waardoor Mohammed Ali in één keer van al zijn vijanden af was.

Geschiedenis herhaalt zich

In 1981 herhaalt de geschiedenis zich. Voormalig president vicepresident Mubarak – naar het schijnt – had een soortgelijke valstrik voor de toenmalige president Anwar el Sadat. Dit is ook gewoon op de video vastgelegd:
<iframe width=”420″ height=”315″ src=”http://www.youtube.com/embed/rhu-YgCyPz4″ frameborder=”0″ allowfullscreen></iframe>

 

Vervolgens heeft Mubarak het land bijna 30 jaar geregeerd tot de Egyptische revolutie uitbrak.

Tijd voor een farao

Gaat Egypte ooit veranderen? Dat is nog maar de vraag. Ze hebben zo’n grote lange historie. Toch is de Egyptische revolutie nog meer bijzonder, omdat het volk in opstand durfde te komen voor hun leider. Maar wat nu? Via verkiezingen is er nu een partij aan de macht gekomen, maar er is nog meer geweld en onrust dan voorheen. Ik vind dat het weer tijd wordt voor een farao.

Over meditatie

Ik heb wel eens meditatie oefeningen gedaan. In cursussen komt dit ook best veel terug. Maar waarom mediteren we eigenlijk? Woorden van Krishnamurti: een auteur, spreker, boodschapper waar je bijna niet omheen kunt. En toch kent niet iedereen hem. Krishnamurti had op ‘Waarom mediteren’ – zoals het hem eigen was – een eigen visie:

‘Als je ervoor gaat zitten om te mediteren, zal dat geen meditatie zijn. Als je er je best voor doet goed te zijn, zal goedheid nooit tot bloei komen.’ Krishnamurti

12-12-12

Op een van de dagen dat de wereld wellicht zou vergaan, gebeurde er iets wonderbaarlijks.

Sven kon al n tijdje stappen maken en liep kleine stukjes, gesteund, ondersteund en aangemoedigd door mama, papa, zijn zus Tess en overige fam.

Vandaag was anders. Hij besloot om helemaal zelf te gaan staan en bewust een behoorlijk aantal stappen te lopen. Niet zoals hiervoor naar ons toe en dan de laatste stap zich veilig laten vallen in onze armen..

Nee, vandaag koos hij bewust zijn eigen weg en voor het eerst liep hij echt zelf. En dan dat ongelofelijke trotse triomfantelijke gezicht. 12-12-12, een dag om te herinneren… Hopelijk worden we morgenochtend wakker!

Wat is jouw geboortegetal?

Je kunt iemands geboortedatum gebruiken om ‘mijn geboortegetal‘ uit te rekenen. Dit geboortegetal is weer door te vertalen naar zinvolle informatie over jouw levensdoel. Als je nu nog niet bent gestopt met lezen en/of lachend denkt: ‘deze is wel gek’, dan vind je het volgende zeker interessant…

Bij onze geboorte kregen we van onze ouders een naam, van het universum kregen we een getal

Zoveel info uit mijn geboortegetal?

De zinvolle informatie van een geboortegetal bestaat uit bijvoorbeeld onze belangrijkste karaktereigenschappen, aangeboren talenten, persoonlijke behoeften, maar ook info over onze gezondheid, financiën en seksualiteit. Een soort routekaart van het leven met de weg van jouw levensdoel. De weg en het doel heeft je al gevonden, je hoeft alleen maar op de weg te blijven… En dat allemaal in een geboortegetal?

Het is relatief eenvoudig om je eigen geboortegetal te berekenen of te bepalen.

Mijn geboortegetal bepalen

Stappen om jouw geboortegetal te bepalen:

1. Schrijf je geboortedatum op in cijfers, bijvoorbeeld 22-04-1982.

2. Zet plustekens (+) tussen de cijfers met inbegrip van de nul en tel alle cijfers op om op een totaal te komen, dus 2+2+0+4+1+9+8+2 = 28. Dit is deel 1 van jouw geboortegetal.

3. Pak het totaal en zet daar ook een plusteken voor, dus 2+8 = 10. Dit is deel 2 van jouw geboortegetal.

4. Jouw complete geboortegetal bestaat dus uit deel 1 en 2, dus bij mij is dat 28/10.

5. Je hebt dan ook nog een primair cijfer. Dit is het tweede cijfer. Mocht daar een nul in zitten (wat bij mij het geval is), dan moet je die ook nog optellen. Dit betekent dus 1+0 = 1.

Er moet haast wel 1 van de volgende combinaties uitkomen:

28/10 *  24/6  *   33/6  *  25/7  *  32/5  *  29/11  *  22/4  *  39/12  *  17/8  *  16/7  *  30/3

Het leven waarvoor je geboren bent – Dan Millman

Stukje uit het boek: in puur wiskundige vorm duidt het gehele geboortegetal op de specifieke mix van energieën die ieder individuele levenspad vormen. Eindgetallen of rechtercijfers van ons geboortegetal vertegenwoordigen de top van deze berg – ons primaire levensdoel. Om deze top te bereiken en onze perosonlijke levensbestemming te vervullen, moeten we door de linkergetallen – met hun gerelateerde problemen en energieën – heen, en deze tot wasdom brengen. Ons levensdoel vertegenwoordigt de top en ons geboortegetal wijst de weg.

Carl Jung zei hierover: op de paden van het leven komen we onszelf keer op keer in duizend vermommingen tegen.

Meer weten en nog op zoek naar leesvoer voor de komende tijd? Lees dan het boek ‘Het leven waarvoor je geboren bent’ van Dan Millman. Geen tijd? Stuur dan jouw geboortedatum op en ik stuur je jouw geboortegetal en bijbehorend verhaal…

 

Sport is emotie en sportmarketing is uniek

In de marketing wordt al jaren steevast gezegd dat product/diensten moet inspelen op de behoeften van een consument/bedrijf. Maar het product sport is uniek en een uitzondering op de regel. Sport is namelijk verrassend, dynamisch en kan op elk moment veranderen. Pure emotie en entertainment van de bovenste plank met een onzeker resultaat.

Dé sportmarketing case van het jaar: Manchester City versus Manchester United

De laatste 5 minuten van de Premier League bevestigt bovenstaand verhaal meer dan ooit te voren. Sport is verrassend, sport is uniek en sport is pure emotie. Oncontroleerbaar voor een marketeer.

2012 einde van de wereld of begin van een nieuwe tijd?

Op 21 december 2012 eindigt de wereld óf begint er een nieuw tijdperk met een grote verandering in het bewustzijn van de mensheid. Dit zijn de filosofieën van verschillende geschriften die zo sterk uiteenlopen dat het eigenlijk lachwekkend is, tot telfouten aan toe! Toch zijn er grote groeperingen mensen in de wereld die zich serieus voorbereiden op het einde van de wereld in december 2012, als een soort Ark van Noach. Ik vind het boeiend om te zien hoe vaak het jaartal 2012 wordt genoemd, of het nou gaat om de Pueblo-indianen, de Maya’s, Nostradamus of de Zulu’s.

Continue reading “2012 einde van de wereld of begin van een nieuwe tijd?” »

Tip voor gelovigen, zwevers en anti-gelovigen

Geloof jij in leven na de dood irish dement – let the mystery be. Er is en wordt ontzettend veel geschreven over de zin van het leven, de dood en een eventueel hiernamaals en dit liedje in de serie ‘Liedjes om nog een keer te luisteren’ past daar goed bij.

Continue reading “Tip voor gelovigen, zwevers en anti-gelovigen” »