Het is tijd voor een nieuw hoofdstuk, zei Eloi

Vandaag maakte zanger Eloi Youssef bekend volgend jaar te stoppen als leadzanger van Kensington. Dat past goed in deze week vol teleurstellingen. Iets zeggen of schrijven over de nieuwe maatregelen heeft toch geen zin, dus doe ik het niet. Of toch wel, met een kleine ode aan Eloi en de band. (en ik ben niet eens superfan)

Kensington brak door met het nummer HOME AGAIN, en dat is precies waar wij met zijn allen weer erg veel tijd gaan doorbrengen de komende maanden… Eigenlijk maken we al bijna 2 jaar een situatie van WAR mee, maar deze vijand is niet te verslaan. We moeten ermee leren leven zeiden Rutte en De Jonge vandaag ineens, ook al zijn we DONE WITH IT, zowel met het virus als met deze 2 heren. Is het nou niet gewoon tijd om 2 andere leiders een kans te geven, zoals in de topsport heel gebruikelijk is? Johan (Cruijff) zou wel een simpele oplossing weten, verpakt in mooie RIDDLES. Of een hoge officier van het leger. Probeer eens iets anders, misschien werkt het.

Misschien zou Johan zeggen dat er helemaal geen maatregelen meer moeten zijn. Laat ongevaccineerden die in het ziekenhuis belanden 15.000 euro extra betalen voor een behandeling voordat ze worden opgenomen. Dat levert niet alleen meer vaccinaties op, maar misschien werkt het ook als BRIDGES naar commercieel gerunde IC’s op en meer IC-specialisten die aan het werk gaan. Elk nadeel heb dan zijn voordeel.

We bevinden ons alweer bijna 2 jaar op UNCHARTED territory. Wij kunnen in de kerstvakantie opnieuw niet op droomvakantie met onze familie, zoals we de laatste jaren gewend waren. Wegen de maatregelen nog op tegen de kwaliteit van leven die we missen? SORRY. Voor mij al een tijd niet meer. Weer alle events eruit bij H20 en dus weer meer spanning om financiën en vooral veel negatieve energie. We leven om dood te gaan en lijken de dood ten koste van heel veel niet meer te accepteren.

Net als er weer een routekaart naar ‘normaal’ ontstaat, slaan we weer onbekende STREETS in. Vanaf morgen niet meer bij de kids kijken bij de sportwedstrijden, waar wij echt erg van kunnen genieten. ’s Avonds een avondje handbal kijken ook een no-go. En zondag niet naar Luc Kroon kijken, onze kersverse Europees kampioen. Hij moet in Eindhoven nu weer voor een lege tribune zwemmen, terwijl deze International Swimming League wedstrijden normaal gesproken uitverkocht zijn en een belevenis zijn voor het leven. Voor Luc, maar ook voor zijn supporters.

Zijn de fieldonderzoeken, het data verzamelen, de vaccinaties dan ALL FOR NOTHING geweest? Waarom voelt het alsof we achter de feiten aanlopen? En waarom voelt het alsof deze nieuwe maatregelen toch niets gaan uitmaken, en het juist door ons gepolder weer langer moet duren dan nodig?

Een paar uur later (en een persconferentie verder) kijk ik nu toch anders naar Eloi’s besluit. Van teleurstelling naar een vorm van inspiratie. Voor de songs. Want wat hebben ze ongekend mooie songs en songteksten afgeleverd. Een fantastisch samenspel en dan die unieke stem daaroverheen. Maar ook inspiratie voor een overtuigend besluit.

‘Het is tijd voor een nieuw hoofdstuk’.

Voor Kensington, maar ook voor Nederland en de wereld.
En ook voor mij morgen als ik wakker word.

The Boss en the Real Boss

Zondag is het vaderdag. Voor mij kwam ie iets vroeger dit jaar, want mijn vrouw heeft haar jaarlijks drukste weekend van het jaar (NK Turnen Ahoy). Dus donderdagochtend was het verrassenderwijs al zover. Ik kreeg een shirt met ‘The Boss’ erop. Ik kreeg echter nog een shirtje, in een kleiner maatje van mijn zoon (5). Daar stond op: The Real Boss. En gelijk hebben ze. Het shirt deed mij echter denken aan een jaar geleden, toen de echte BOSS van de BOSS-en in Nederland was.

This Hard Land

Een jaar geleden liep ik samen met mijn vader en mijn broer en nog een aantal vrienden door een bos terwijl The Bos Bruce Springsteen zijn 4e en laatste toegift deed. In het bos viel het licht van de podia als een deken neer op de takken midden in de nacht. Met op de achtergrond dit lied een haast mystieke ervaring. Het mooie was dat ik het lied in deze live uitvoering niet eens kende. Als ik alleen ben – erg soms als de real boss slaapt en ik echt geen andere dingen kan bedenken, en mijn vrouw is in AHOY – dan krijg ik de behoefte om dit liedje aan te zetten.

The older you get, the more it means

Bruce spreekt deze woorden uit aan het begin van het liedje als hij een aantal mensen bedankt. Nu ik een aantal Vaderdagen heb meegemaakt, kan ik niets anders concluderen: The older you get, the more it means.

Dus pa, deze post is voor jou! (ik weet dat je hem leest, maar je krijgt alleen zondag geen shirt met The Boss erop haha)

Om te besluiten met de echte boss, die dit ongekend mooie liedje afsluit met deze woorden:

…and in the morning we’ll make a plan.

If you can’t make it, stay hard, stay hungry, stay alive if you can, and me my in the dream of this Hard Land.

 

Op naar morgenochtend!

Het bekendste liedje van Douwe Bob

Soms hoor je liedjes die je direct grijpen. Die zijn direct leuk. Ze komen helemaal niet bij het grote publiek, hier moet je toevallig van horen of tegenaan lopen. Of je moet iets horen tijdens een optreden en je voelt dan gewoon de sfeer van het liedje.

Ice Cold Beer

Dit is er zo een. Niet te verkrijgen op Spotify. Er zijn alleen door bezoekers van concerten opnames gemaakt en op Youtube gezet. Leve de mogelijkheden van nu!

ice-cold-beer-douwe-bob

 

 

 

 

 

 

 

Douwe Bob is echt een artiest om van te houden. Vooral omdat hij van muziek maken houdt. Dit merk je aan zijn liedjes. Hij heeft inmiddels een aantal hele bekende nummers.

 

I see fire #Ed Sheeran #MH17 #GAZA

the-hobbit-ed-sheeranOp de terugweg van onze trip naar Silicon Valley (link) zag ik het eerste deel van The Hobbit. Als Lord of the Rings fan natuurlijk een prachtige film, maar het mooiste van de film was de ondertiteling. Het lied bij de aftiteling. Bij terugkomst gelijk opzoeken, maar al vrij snel bleek de beauty van Ed Sheeran te zijn, die trouwens best veel van een hobbit weg heeft.

 

 

I see helaas overal fire in de wereld

Toepasselijke muziek voor het einde van het eerste deel van The Hobbit, maar ook toepasselijk voor heel veel andere situaties. Ik moet denken nu ook al snel denken aan de slachtoffers van MH17, de mensen die het vliegtuig neer hebben zien gaan of de mensen die de beelden hebben gezien. Of aan de mensen in de Gaza. Overal fire. Muziek geeft emoties een gevoel. Emoties maken de mooiste muziek.

De straatplaat: Rokersgracht

Mijn vader heeft in zijn leven heel veel liedjes geschreven. Echt. Liedjes met tekst en ook melodie. Een ongelofelijk talent als je dat kan. Mijn vader kan daarbij ook nog gitaar spelen en zingen. In Volendam is er nu een lokaal muzikaal initiatief van Albert Hoekstra, genaamd ‘De Straatplaat’.

Straatplaat over Rokersgracht

Bekende en minder bekende Volendammers (weet nou niet exact waar mijn vader onder valt, maar dat wordt na deze blogpost wel anders haha) schrijven over hun straat een plaat. Toen mijn oude buurman Kees Nor (in Volendam wereldberoemd) werd gevraagd zei die direct dat hij geen liedjes kon schrijven, maar dat Dick Kappie (mijn vader) dat wel kon. Binnen notime ontstond er een liedje. Toen moest het nog opgenomen worden. Professioneel wel te verstaan. Een deel van het resultaat is hieronder te zien! Kijk en geniet van ‘De Rokersgracht’ uitgevoerd en gecomponeerd door Dick Tuip (Kappie) en Kees Nor.

Alles gaat voorbij, maar eerst genieten we ervan

In de rubriek ‘Liedjes om nog een keer te luisteren‘ hier weer eens een nieuwe. Gisteren hoorde ik in de auto bij toeval dit nummer opnieuw ‘Alles gaat voorbij’ van Acda en de Munnik. Drie jaar geleden was ik in Carre en was ik onder de indruk van dit nummer en de tekst.  Ik vond deze video van die dag in Carre. Een prachtig nummer en bijbehorende tekst van een 1 de laatste albums van Acda en de Munnik van het album Jouw leven lang bij mij. Maar eerst genieten we ervan. Hieronder de hele tekst van het lied alles gaat voorbij:

Tekst Alles gaat voorbij van Acda en de Munnik

Zolang ik hier maar niet vandaan hoef.
zolang ik hier maar mag bestaan.
zolang je lach maar voor mij bedoeld blijft.
je alle andere laat staan, kan er echt niet beter gaan.

We hoeven niet te plannen.
Het geeft toch niet wat je doet.
Want het leven danst haar eigen dans. en op haar manier best goed.
En wat moet gebeuren moet.

Refrein alles gaat voorbij Acda en de Munnik
Alles gaat voorbij, maar eerst genieten we ervan, eerst genieten we ervan.
Alles gaat voorbij, maar eerst genieten we gelukkig, genieten we ervan.

Hele dagen gaan verloren.
Aan het gevecht tegen de tijd.
Die al had gewonnen, ver voordat je was begonnen.
Dus laat vallen toch die strijd.
Wie wint nou van de eeuwigheid?

Laten we leven wat we kunnen.
Het is het enige dat kan.
En we kijken maar niet te ver vooruit.
En wat fout gaat, jammer dan.
Geniet er nou maar van.

Refrein Alles gaat voorbij:

Alles gaat voorbij, maar eerst genieten we ervan, eerst genieten we ervan.
Alles gaat voorbij, maar eerst genieten wegelukkig, genieten we ervan.

Zoals de roem hier waaien kwam.
Waait ie ook wel weer voorbij.
En zo zal ook de liefde weer verdwijnen.
M’n lief, m’n vrienden, blijf bij mij, dichterbij. Nog dichterbij.

Zing zolang het lied blijft klinken, en we dansen, en we kussen, en we lachen naar elkaar.
En we zullen ons vanavond nog bedrinken,
Denk niet aan de kater, geniet, geniet nou maar.

Refrein:
Alles gaat voorbij, maar eerst genieten we ervan, eerst genieten we ervan. Alles gaat voorbij, maar eerst genieten gelukkig, genieten we ervan.
Maar eerst genieten we ervan, genieten we ervan.
Alles gaat voorbij, maar eerst genieten we gelukkig, genieten we ervan.

Korte tijd op aarde

Alweer een tijd geleden berichtte ik in ‘Mijn top-5’ over As it is in Heaven. Het lied ‘Gabrielle’s Song’ in deze film is – zeker als je de film hebt gezien – bijzonder treffend en raakt bij mij elke lichaamsvezel. Het lied is in het Zweeds dus je verstaat er niks van (of je moet Zweeds kennen, maar daar ken ik er niet zoveel van). Als je het luistert zonder dat jede tekst of achtergrond kent, raakt het toch.

In deze versie op Youtube ook een ondertiteling in het Nederlands. Luister het ook eens zonder de tekst mee te kijken!

 

 

 

Mocht je ook liedjes hebben die jou inspireren of raken, laat het me dan weten! Ik ben benieuwd wat jullie vinden.

Zet een team van genieen bij elkaar

Further on up the road is een mooi live samenspel van een aantal artiesten onder aanvoering van Bruce Springsteen. Het lied begint met een Ierse fluit en dat zet direct de toon. Tal van artiesten zingen hetzelfde basisrefrein en zo krijgt de tekst elke keer een nieuwe dimensie. De een is dan ook niet beter dan de ander, maar ze vullen elkaar aan.

Continue reading “Zet een team van genieen bij elkaar” »

China 2008 v.s. Londen 2012

Met nog een half jaar voor de boeg voor de start van het Olympische Spelen van Londen 2012 beginnen de kriebels al wel te komen. Mijn gedachten gaan dan ook uit naar deze opening waar ik al 2 jaar niet  meer aan gedacht heb. Tijdens de opening van de Olympische Spelen in China werkte ik nog bij het Johan Cruyff Institute for Sport Studies. Het kantoor aan het veld van het Olympisch Stadion was in 2008 helemaal omgebouwd in Olympisch sferen. Mede dankzij onze knotsgekke sportfanaat, ex-olympier en manager Alyson Annan, die ervoor zorgde dat alle sporten en alle wedstrijden live te volgen waren tijdens het werk.

Continue reading “China 2008 v.s. Londen 2012” »

Tip voor gelovigen, zwevers en anti-gelovigen

Geloof jij in leven na de dood irish dement – let the mystery be. Er is en wordt ontzettend veel geschreven over de zin van het leven, de dood en een eventueel hiernamaals en dit liedje in de serie ‘Liedjes om nog een keer te luisteren’ past daar goed bij.

Continue reading “Tip voor gelovigen, zwevers en anti-gelovigen” »