Welkom bij de triathlon: de wereld van de baisten, de kudo’s en de Vikingen

Welkom bij de triathlon: de wereld van de baisten, de kudo’s en de Vikingen

Op 31 december is het altijd tijd voor goede voornemens en normaal kan er bij mij best wat geks tussen zitten, zeker na de nodige alcohol. Dit jaar ook: ik vond het wel een idee om eens mee te doen aan een triathlon. Al een tijd op zoek naar een nieuwe sport, maar kon het niet echt vinden na jaren de meest dynamische en intelligente team sport te doen die er bestaat :). De variatie in verschillende sporten sprak me aan. Niet te lang 1 ding doen, maar 3 verschillende dingen! Mijn goede voornemens worden altijd – heel attent – direct opgeschreven door goede vriend Peter Karregat, die dan op de meest onverwachte momenten me kan herinneren aan deze…

Triathlon van Noordwijkerhout en Volendammers

Peter is al jaren fanatiek marathon-man en hij zou dan ook wel mee doen. Om dat kracht bij te zetten stuurde hij me op 1 januari een mail met daarin alleen nog de bevestiging van deelname aan de Triathlon van Noordwijkerhout. Ik was nog in een nieuwjaarsroes en dacht: waarom niet, en maakte de inschrijving definitief, niet wetende wat me te wachten stond. Al snel kwam daar verandering in. Peter stuurde de uitslag van 2016 en tot mijn stomme verbazing stonden er van de 70 deelnemers meer dan 10 man uit Volendam! Met namen en tijden die mij niet direct iets zeiden…

Als je altijd op het podium staat, krijg je daarvoor een speciale vermelding op je fiets. Dit is Jan S. (schuilnaam)

Als je altijd op het podium staat, krijg je daarvoor een speciale vermelding op je fiets. Dit is Jan S. (schuilnaam)

Mijn triathlon CV

Ik heb mijn laatste handbalwedstrijd gespeeld op mijn 27e, dus mijn laatste serieuze sportactiviteit is alweer behoorlijk wat jaren terug. Mijn laatste zwemprestatie was mijn B-diploma, dus eigenlijk nooit serieus borstcrawl geoefend. Verder nog nooit op een racefiets gezeten. Lopen komt dan het dichtste in de buurt van wat ik wel kan/kon/ken. Dus ik besloot om maar te starten met zwemmen.

Water World

Half januari sloop ik Zwembad de Waterdam in voor mijn 1e keer zwemmen. Ik was bewust erg vroeg heen gegaan om 7 uur, in in de hoop dat niemand mij zou ontdekken. Toen ik echter uit de kleedkamer kwam, zag ik alle banen vol met zwemmers. Alsof hun leven ervan af hing, gingen ze achter elkaar door, en het leek wel zonder dat ze ademhaalden… Oke, niet laten ontmoedigen, we moeten aan de bak. Na een baantje heen en terug borstcrawl moet ik ff bijkomen, kan echt niet door. Hoe kan het dat anderen gewoon doorgaan? Dat vragen we maar direct even aan wat specialisten hoe die dat doen. Gelijk vliegen de tips me om de oren. Blijkt dat dat zwemmen erg technisch is… en gewoon veel oefenen. “Als je minimaal 3 keer per week komt, wordt het snel beter hoor”, zegt ene Jan Bommie (ik heb de namen in dit stuk in verband met privacy even afgedekt met bijnamen), 1 van de mysterieuze namen op de uitslag van vorig jaar. Hij zwemt al enige jaren (dat wist ik dus ook niet) en hij zwemt HARD…

De Vikingen met hun carbon fietsen...

De Vikingen met hun carbon fietsen…

Na een week of zes 2 keer en soms zelfs 3x zwemmen merk ik toch wel veel vooruitgang. Dat is leuk, en het is lekker, want het duurt niet zo lang en begin heerlijk fit aan mijn werk. Ik kan inmiddels tot mijn eigen verbazing 40 banen of zelfs meer (nog met enige rust tussendoor) achter elkaar zwemmen. Nog steeds komen zwemmers mij voorbij stuiven, maar een aantal kan ik inmiddels bijhouden (zegt ie trots). Maar ik moet ook nog leren racefietsen…

Dirk op de fiets

Ik heb echter geen fiets en ook geen zin om er 1 van een paar duizend te kopen, terwijl ik nog niet weet of ik er nog wel mee doorga na 2 juli, D-Day. Opeens blijkt mijn neef Nico Mittes er 1 te hebben en die doet er vrijwel niets mee. Op die fiets mag ik het leren. De eerste keer is nooit lekker zeggen ze, maar dit is bij mij zeker het geval. Ik kom er (na zo’n 20 km toen ik het wel had gehad) achter dat ik mijn fietsbroek (met zo’n lap erin) VERKEERD OM aan heb. Vond het al niet lekker zitten. Verder moet ik erg wennen aan het vastmaken van die raceschoenen, vooral als je stil komt te staan onverwachts. Op een dag durf ik het aan om met Peter K. te gaan fietsen. Hij heeft vorig jaar maar 15 keer gefietst vertelt hij, dus is ook niet zo goed zegt hij. Een uur later smeek ik of we stoppen. Ik heb het grootste gedeelte van de rit achter zijn rug gefietst, wat trouwens wel de helft scheelt… Maar langer dan 40 km zit er nog niet in.

Strava en Garmin mijn nieuwe Google en Facebook

Ondertussen heb ik wel een Strava account. Strava is zeg maar je sportieve zelfmoord, want ineens ontdek je dat iedereen fanatieker, sneller en vooral gekker is. Bij Strava voeg je echter oude en nieuwe vrienden toe, die je ook wat gunt. Ik blijf het na maanden nog steeds gek vinden om je eigen prestatie direct te delen en dan gaan daar mensen direct iets van vinden. En vice versa. Om mijn tijden erin te krijgen, moet ik mijn telefoon meenemen tijdens het lopen en fietsen, want ik heb eerst nog geen Garmin-klokkie. Na een paar maanden is het toch zover: ik ook aan een Garmin, het is een Forerunner, die ook je zwemmeters kan registreren, zowel in open water als in het zwembad. Ook – daar kom ik later achter – is het een halve smartwatch met allerlei notificaties, dus ook handig tijdens mijn ‘normale’ leven.

The Special One. Peter K. alias Haile gebrselassie

The Special One. Peter K. alias Haile Gebrselassie, die won in een toptijd van 2 uur, 16 minuten.

De beruchte Noordwijkerhout Triathlon Whatsapp groep

Ik ben ook inmiddels toegevoegd aan de Volendamse triathlon WhatsApp groep. In deze WhatsApp groep zitten echter mijn TEGENSTANDERS en ik kom erachter dat ze stuk voor stuk nog gekker zijn. Ook gekker dan ik ooit was in mijn topsportjaren. Al jarenlang, systematisch, zijn ze afgericht op fietsen, zwemmen, lopen… Sommige legendarische namen , die een soort mythisch sportgevoel oproepen, zitten gewoon in deze app! Jan S. kan met 1 appie zorgen voor een dagenlange discussie die honderden reacties ontlokt. En elke dag is er wel iemand die weer iets bovennormaal gepresteerd heeft…

Sprint Triathlon ter voorbereiding

D-Day nadert. Peter K. stuurt me donderdag een appie. Of ik op zondag ook mee wil doen aan een sprint triathlon, ff oefenen. De halve afstand van een kwart, dat is op zich een goed idee. En dan kunnen we eens zien hoe dat nou allemaal gaat. Achteraf zeker goed om dat te doen, want mijn fiets werd afgekeurd, mijn helm had ik eigenlijk altijd al verkeerd op en ik heb geen mega makkelijk om te wisselen band waar mijn startnummer aan vast zit. Ook is het zwemmen 750 meter (en niet 500) plus in OPEN WATER. Het wordt meer schoolslag dan borstcrawl, wat is dat zwaar, achter elkaar door zwemmen. Ik geniet echter wel van het geheel en kom met een lach – maar wel met pijn op gekke plekken – over de finish.

Met zijn 5-en of 6-en in een baan is ook een apart klusje

Met zijn 5-en of 6-en in een baan is ook een apart klusje

Nu het echt dichterbij komt, slaat de app-groep echt op hol. De toto’s met mogelijk uitslagen wordt meerdere keren bijgewerkt. Daar wordt al duidelijk dat ik het van de Volendammers niet best ga afbrengen. De meeste namen uit de app duiken elke dag weer op in STRAVA. Jan P. fietst standaard 120 km fluitend op MAANDAG. John S. doet om de 2 dagen een hele kwart triathlon. Plus ik zie dat Martin J., Niels J., Jan S., Nick & Simon eigenlijk allemaal harder dan 35 km per uur fietsen gemiddeld. Mijn eigen tijden blijven een beetje schommelen rond hetzelfde, alleen met lopen lukt het me een keer om onder de 46 minuten de 10 km te lopen, waar ik zowaar wat meer KUDO’S voor krijg dan normaal. Ik voel me ook fitter en fitter worden en ik sport zeker 3/4 dagen (los van wat buitenlandse werkzaamheden) per week! En dan is het toch plotseling 2 juli…

Geen monsters maar Vikingen

’s Ochtends deel ik nog wat appjes uit met een goede vriend die me succes wenst. Ik zeg dat ik met alleen maar ‘baisten’ en ‘monsters’ op pad ben. Hij antwoord: “Monsters moet spieren mee slepen en gewicht mee slepen. Je moet in je hoofd een Viking zijn, das belangrijk.” Ik vind dat een mooie om mee te nemen de dag in. Verder heb ik maar 1 tegenstander en dat ben ik zelf. En ik wil ervan genieten, want ik heb nu al zin in meer. Eerst maar eens alles uitzwemmen, uitfietsen en uitzwemmen.

Jan P. die mij nog net versloeg. Binnenkort ga ik hem voorbij... (ff checken of hij dit heeft gelezen)

Jan P. die mij nog net versloeg. Binnenkort ga ik hem voorbij… (ff checken of hij dit heeft gelezen)

Het zwembad en 1e wissel kom ik vrijwel gelijk uit het bad met Peter K. en Jan S., maar bij de eerste honderd meter rijden die met de snelheid van het licht bij mij weg. En dan blijft het gevecht tegen mezelf over. Fietsen gaat voor mijn gevoel lekker al is het niet echt denderend snel. Bij het lopen moeten we nog 4 rondes en in ronde 2 en 3 moet ik wat mentale hordes overwinnen. Mijn broer Tom en Yalou staan echter samen met mijn zoon Sven aan de kant om me aan te moedigen en ik kom zowaar 1 van de Volendammers in de laatste ronde tegen. Met een eindtijd van 2 uur en 31 minuten besluit ik mijn eerste triathlon. En ik heb ervan genoten, dus het wordt hopelijk niet mijn laatste. De aanstichter van dit alles Peter K. maakt een onwaarschijnlijk snelle tijd van 2 uur 16 minuten, mede door een fabelachtige loop van 43 minuten over 10 km, en hij wint daarmee in ieder geval de ‘Volendamse broederstrijd’.

Alle Vikingen op een rijtje

Alle Vikingen op een rijtje

Inmiddels zijn we een aantal dagen verder, en ben ik nog altijd trots lid van de App groep, en voel mezelf een monster en een Viking! Nico Smit, bedankt voor de leenfiets, ik ga er nu zelf eentje kopen! Allemaal voor de support en gezelligheid in de whatsapp groep. Ik blijf er nog ff in. Op naar meer!

The Boss en the Real Boss

The Boss en the Real Boss

Zondag is het vaderdag. Voor mij kwam ie iets vroeger dit jaar, want mijn vrouw heeft haar jaarlijks drukste weekend van het jaar (NK Turnen Ahoy). Dus donderdagochtend was het verrassenderwijs al zover. Ik kreeg een shirt met ‘The Boss’ erop. Ik kreeg echter nog een shirtje, in een kleiner maatje van mijn zoon (5). Daar stond op: The Real Boss. En gelijk hebben ze. Het shirt deed mij echter denken aan een jaar geleden, toen de echte BOSS van de BOSS-en in Nederland was.

This Hard Land

Een jaar geleden liep ik samen met mijn vader en mijn broer en nog een aantal vrienden door een bos terwijl The Bos Bruce Springsteen zijn 4e en laatste toegift deed. In het bos viel het licht van de podia als een deken neer op de takken midden in de nacht. Met op de achtergrond dit lied een haast mystieke ervaring. Het mooie was dat ik het lied in deze live uitvoering niet eens kende. Als ik alleen ben – erg soms als de real boss slaapt en ik echt geen andere dingen kan bedenken, en mijn vrouw is in AHOY – dan krijg ik de behoefte om dit liedje aan te zetten.

The older you get, the more it means

Bruce spreekt deze woorden uit aan het begin van het liedje als hij een aantal mensen bedankt. Nu ik een aantal Vaderdagen heb meegemaakt, kan ik niets anders concluderen: The older you get, the more it means.

Dus pa, deze post is voor jou! (ik weet dat je hem leest, maar je krijgt alleen zondag geen shirt met The Boss erop haha)

Om te besluiten met de echte boss, die dit ongekend mooie liedje afsluit met deze woorden:

…and in the morning we’ll make a plan.

If you can’t make it, stay hard, stay hungry, stay alive if you can, and me my in the dream of this Hard Land.

 

Op naar morgenochtend!

Uitslag van Dirk’s verjaardagsonderzoek

Uitslag van Dirk’s verjaardagsonderzoek

Het is alweer 2 maanden geleden dat ik verjaart bent. Ik heb tijdens mijn verjaardag een aantal mensen een linkje gestuurd toen ze me feliciteerden op Facebook, een soort verjaarsonderzoekje. Ik was namelijk benieuwd hoe andere mensen hun verjaardag beleven.

 

Waar heb je me eigenlijk gefeliciteerd?

verjaardag-onderzoek-5

10% van de mensen die ik gevraagd heb, doen het dus uit beleefdheid. Commentaar van iemand bij deze vraag was: Ondanks dat al die berichtjes op je tijdlijn wat oppervlakkig zijn, kan de hoeveelheid berichtjes toch wel hartverwarmend werken! :)

 

Wat zou je het liefste doen op je verjaardag?

verjaardag-enquete-1

 

Met wie vier jij je verjaardag het liefste?

verjaardagonderzoek-3

76% wil zijn verjaardag vieren met een klein groepje intimi, of alleen met gezin en/of met wat vrienden erbij

Wat betekent verjaren voor jou?

verjaardagsonderzoek-4

Mede door het invullen van deze mini verjaardag enquete heb ik in ieder geval een mooie dag beleefd. Bedankt daarvoor!

Jeugdvoorbeeld niet blij…

Jeugdvoorbeeld niet blij…

Afgelopen woensdag was ik bij de WK kwalificatiewedstrijd Nederland – Polen. Bondscoach bij de Polen is Talant Duschebajew, meervoudig beste handballer van de wereld. Ik ging even terug in de tijd, want toen ik nog een klein jongetje was, bekeek ik vaak beelden van hem. Hij heeft namelijk een aantal schotworpen in het handbal uitgevonden en maakte daar bijna wetenschap van. Ook was hij tactisch meesterlijk. Ik probeerde dat na te doen, en sommige mensen noemden me mede daarom Knikkie Dickie.

Nu was Talant dus in Nederland en als kersverse coach heeft hij een aantal weken geleden de Champions League gewonnen. Dus als coach kan hij er ook wat van. Hij moest echter het onderspit delven tegen Nederland, dat verrassend met 1 punt verschil (25-24) won. Dit is overigens nog nooit gebeurd, dus een unieke prestatie. Echter, Polen en dus Talant plaatsten zich voor de WK later dit jaar (en NL niet), en Polen gaat ook naar de Olympische Spelen.

Het kind op de foto

In de coulissen van de hal kwam ik hem onverwachts tegen. Op dat moment was er even twijfel, want moest ik nou als groot kind op de foto. Het kleine kind in mij was wakker genoeg om toch even op de foto te gaan! Het enige jammere is dat Talant niet zo blij was. Helemaal niet blij zelfs vanwege het verlies. En ik achteraf ook niet als ik de foto zo zie. Nog paar jaar dan zie ik er net zo uit als Talant… :)

talant-duschebajew

Johan Cruyff gaat niet dood

Johan Cruyff gaat niet dood

Toen het bericht binnenkwam dat Johan Cruijff longkanker had, was ik echt even dag van de leg. De hele dag was ik bezig om meer informatie over zijn toestand te krijgen en er kwam nog niet heel veel informatie naar buiten, behalve dat hij het dus had.

Doe maar gewoon

Met mijn redelijk nuchtere Noord-Hollandse inslag en mentaliteit van ‘doe maar gewoon’, heb ik niet veel met sterallures of reputatie. Maar ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik Johan 2 jaar van dichtbij heb mogen meemaken. Het zijn maar korte momenten geweest met hem, maar die hebben wel grote indruk en vooral inspiratie achtergelaten. 

Cruyff is voor mij vooral een buitencategorie mens, met een sterk gevoel en intuïtie voor alles wat er dagelijks om hem heen gebeurd. Met in alles een goede intentie, want hij is veel te veel ontwikkeld om zich nog door enige vorm van ego, of behoefte aan waardering te laten leiden. En ik geloof ook dat er niet veel mensen zijn in Nederland die wereldwijd succesvoller, populairder en bekender zijn dan Cruyff, maar dat terzijde.

johan-cruijff-over-topsporters

Bij ons Nederlanders lijkt het dan vaak al snel op arrogantie. Laten we vooral niet iemand te veel op een voetstuk zetten. En daarbij mag iedereen in NL natuurlijk een mening hebben, ook als ze zelf nog niets hebben laten zien. 

De dag na het nieuws probeerde ik me te verplaatsen in hoe Johan dit nieuws zou verwerken en hoe hij ermee om zou gaan. Hij weet al jaren dondersgoed dat hij in de laatste fase van zijn leven is gekomen en gedraagt zich daar ook naar. De instituten die hij heeft neergezet (manier van denken over voetbal, Cruyff Foundation, Cruyff Courts, Cruyff scholen) moeten ook doorgaan nadat hij er niet meer is.

Tuurlijk gaat ook Johan dood

Johan zal er fysiek niet meer zijn op termijn. Dit kan nu versneld worden door zijn ziekte, iets wat iedereen kan overkomen in de loterij van het leven. Maar zal hier ook op de door hen gekenmerkte manier mee omgaan.  En hij zal mensen (zeker medemensen die ook ziek zijn) ook in deze fase van zijn leven nog inspireren, net zoals hij dat al voor heel veel mensen heeft gedaan. Daarom geloof ik ook niet dat zijn gedachtengoed en zijn visie ooit dood zullen gaan. Nog vele tientallen en misschien wel honderden jaren zullen we Cruyff herinneren. Binnen het voetbal, binnen de sport door de sportmanagers van de toekomst, door mensen met een beperking en hun aanhang, door kinderen die buiten kunnen spelen op veldjes en veel breder. En door mensen die hij bij toeval – of niet – tegengekomen is en die ook even aangeraakt zijn door wie hij is.

Wellicht als Ajax vanuit deze helicopter zouden kijken, ze de ontstane situatie toch anders hadden kunnen oplossen. Johan heeft er geen last van. Hij wil alleen maar helpen, nu het nog live kan.

Vandaag is het Dirkendag

Vandaag is het Dirkendag

Vandaag 17 augustus is het dirkendag. Je zal denken wat ik dat nou, maar het staat in de krant. Echt! Dirkendag wordt namelijk al voor de 30-ste keer gehouden (mijn hele leven!) en is een initiatief van Bob Schuiling.

Dirkendag voor dirken en dirkjes

Opgedirkte vrouwen, oftewel Dirkjes mogen ook komen.. Haha! Wat ben ik blij dat ik in 2010 mijn naam verandert heb van Dick naar Dirk. Ik wens jullie allemaal een mooie Dirkendag! En voor alle dirken, tot straks in Den Oever!

22 april verjaren

22 april verjaren

‘We stoppen niet met spelen omdat we oud worden, we worden oud omdat we stoppen met spelen’.

Vandaag 22 april pak ik snelweg nummer 31!

Sven Tuip

Sven Tuip

17 december 2011: Sven Tuip

Een baby van dichtbij geboren zien worden was voor ons weer een absurde ervaring, met een lach en een traan. Maar ook een dag met een ongelofelijk dankbaar en gelukkig gevoel voor een gezond kindje die we mogen laten ontdekken en groeien in de wereld om hem heen

Ik wens iedereen zo’n dag!

sven tuip

Net geboren, nieuwsgierig en stiekem kijken. geboren 17 december 11 Sven Tuip

 

Doelgeleid naar de Dag van de Coach

dag van de coachIn juni was ik bij de Dag van de Coach met als thema Coachzaken. Ik was uitgenodigd door een vriend en ik vind het leuk om dingen te doen die niet direct te maken hebben met wat ik doe, maar wel van waarde kunnen zijn in het totaal. En af en toe eens een dagje uit de dagelijkse beslommeringen geeft me rust en overzicht.

Continue reading “Doelgeleid naar de Dag van de Coach” »