In 2010 werd er tijdens en na Koninginnedag geprotesteerd door de vuilnismannen van Amsterdam. Grote ophef ontstond en de dagen erna was het in Amsterdam een grote rotzooi. We hebben als land de luxe van een zeer goed georganiseerd apparaat dat zorgt dat openbare ruimtes (en dat zijn er nogal wat) schoon blijven.

Natuurlijk weet ik dat wij één van de landen zijn met de grootste welvaart ter wereld. Maar als je dan in Caïro rondloopt en rondrijdt, val je van de ene verbazing in de andere. Zo reden we kilometerslang langs een kanaal/rivier waar de mensen het afval gewoon ingooien. Er staan wel containers, maar deze zitten overvol en dus valt het afval op een gegeven moment in de sloot. Dit groeit en groeit en is trouwens (dat zag ik later) een soort gewoongoed in Caïro, ik kwam het namelijk overal onderweg tegen (behalve dan in de luxe wijken).

 

Hier vaart ‘ie’ niet

Wat er dan ontstaat heb ik maar even ‘nietvaart’ genoemd als tegenhanger van welvaart. De sloten/kanalen/rivieren zijn namelijk dood. Er vaart niets meer, alleen ratten, dode dieren en andere dingen die ik niet eerder zag. Ondertussen staan er wel mensen met een broodkraampje langs die rivier te verkopen of schieten ze dieren onder een brug met eigen geweer dood om voor hun eigen eten te zorgen. Bij ons zorgen de vakbonden ervoor dat onze vuilnismannen weer aan het werk gaan. In Egypte ligt het allemaal veel ingewikkelder en zijn de puinhopen onoverkombaar.

Wat hebben wij het toch goed.

No related posts.