Vandaag een opmerkelijk stuk uit een inspirerend boek van Piet Weisfelt. Met dank aan piet weisfeltTom Twisk die de tip gaf. Beide mannen die met levensvuur niet alleen hun eigen levensverhaal doorgeven, maar tegelijkertijd ook iets bijdragen aan het leven van anderen. Niet eerder las ik een stuk dat voor mij kort en krachtig essentiële vragen beantwoord. Daarom speciaal op deze gewone bijzondere dag dit stuk uit het boek van Piet Weisfelt.

Ben jij de uitdaging van het leven aangegaan?

Stel dat het leven gezien kan worden als een lening die je mag gebruiken om er iets goeds mee te doen. Een lening die – wanneer hij moet worden ingelost – zoveel winst heeft opgeleverd, dat komende generaties ervan kunnen profiteren. Dan proberen de ouders voor hun kinderen een goede toekomst te scheppen. Dan proberen mensen in hun werkzaamheden meer te doen dan geld verdienen alleen. Ze proberen iets bij te dragen.

Wanneer het leven een lening is, is het tegelijkertijd een spiritueel geschenk: het geeft je immers de uitdaging om iets van het leven te maken dat het eigen belang overstijgt. Het is precies deze uitdaging die de belangrijkste brandstof levert voor ons levensvuur. We hebben het levensvuur nodig om de uitdaging aan te gaan. In helder bewustzijn wordt deze uitdaging steeds duidelijker. De bestemming wordt ervaren. Ons verlangen geeft ons leven richting.

levensvuur piet weisfelt

Wanneer we terugkijken op ons leven is de vraag of we onze bestemming hebben bereikt, onbelangrijk geworden. Aangezien het leven nooit ons bezit is geweest, komt het oordeel over de vraag hoe we ons leven hebben laten renderen ons ook niet toe. De enige vraag die we, terugkijkend, aan onszelf kunnen stellen is de vraag of we de uitdaging hebben aangenomen.

Juist het sterven maakt ons ervan bewust dat jouw en mijn leven zal eindigen, maar dat het leven zal voortgaan. Het individu sterft, de soort leeft voort. De enkeling is niet meer dan het blad aan de boom die als het zijn tijd is zal verwaaien. De boom leeft voort.

Degene die in reïncarnatie geloven, gaan ervan uit dat dezelfde ziel in een ander lichaam zal terugkeren. Andere geloofsovertuigingen gaan uit van een voortbestaan na onze dood in hemel of hel. Weer anderen kijken om zich heen in de natuur en zien de voortdurende cyclus van leven en sterven van het exemplaar, die noodzakelijk is om de soort in stand te houden. Zo is ieder geloof een geloof en geen weten. Zo is ieder kennis theorie en geen werkelijkheid. Zo is ieder weten een illusie in het mysterie van komen en gaan.

Wat kunnen de levenden anders doen dan van de stervenden leren om hun leven ten volle te leven met een helder brandend levensvuur? Wat kunnen we anders doen dan het mysterie te respecteren waar ze deel van uitmaken en optimaal bewust in het leven te staan? Wie met de stervende mag meekijken naar de veranderende kleuren, het vervagende licht en de vallende schaduwen van het eindigende leven, komt een aantal wonderlijke zaken tegen die in het mysterie van leven en dood waarneembaar worden.

In het eindige wordt het oneindige zichtbaar

De ouderen sterven en de jongeren leven voort totdat het hun beurt is om opgevolgd te worden. En toch, jij en ik leven voort in onze kinderen, en in de generaties daarna. En ook, jij en ik leven voort in de herinneringen, die mensen die ons gekend hebben met zich meedragen. Jij en ik leven voort in dingen en daden die we hebben achtergelaten. Het is alles zaad waar nieuw leven uit voortkomt.


Het grote manifesteert zich in het kleine

In het kleine wordt een glimp van het grote waarneembaar. Juist in de ontmoeting met het leed van de enkeling kan je het grote mysterie ervaren. Juist in wat zo extreem individueel is als de persoonlijke reis naar de dood, is het mensoverstijgende van leven en sterven waarneembaar. Zo verbindt jouw levensvuur zich met het vuur van de liefde, brandt mee en kan verder worden uitgedragen. Uitgedragen door de enkeling, het individu verre overstijgend.

Wie kijkt vanuit het oordeel wordt door de goden met blindheid geslagen

Helder bewustzijn ontwikkelen wil zeggen, dat de mens leert voldoende te hebben aan de waarneming. Vanuit de waarneming groeit de vraag naar de betekenis. Het oordeel is slechts een belemmering. Het mysterie wordt steeds beter waarneembaar naarmate we in staat zijn wezenlijk onbevooroordeeld waar te nemen.

In het aardse wordt het bovenaardse ervaarbaar

Vrij van het oordeel en met helder bewustzijn, kunnen we in toenemende mate leren in de waarneming de spiritualiteit te ervaren. We zien, horen, tasten, proeven, ruiken en ervaren meer dan de concrete werkelijkheid alleen. In het stoffelijke gaan we het immateriële waarnemen. In het concrete lezen we het idee. In de vorm leren we de inhoud kennen. We ontwikkelen nieuwe lenzen om de werkelijkheid te beschouwen, waardoor we de spirituele wereld stukje bij beetje leren verkennen.

In de ontmoeting met het sterven groeit helder bewustzijn

In de helderheid van optimaal bewustzijn verliezen de waarden van goed en kwaad, mooi en lelijk hun benauwende beperkingen. In het aangezicht van de dood overstijgt het leven deze oordelen. Het leven is zoals de dood is. Ons levensvuur brandt om onze energie te richten op onze bestemming. Dat is de uitdaging waarop een bewust mens spontaan reageert. Met alle tekorten van ons individuele leven, maakt de reis naar onze bestemming het leven volmaakt.

Ons leven wordt zichtbaar door ons sterven. De waarneming van het hier en nu is te beperkt. De waarneming van de herinnering geeft een nieuwe diepte aan het beeld. Zij plaatst het levensverhaal in een context die het verhaal begrijpelijk maakt en een nieuwe betekenis geeft. De veranderende kaders van tijd en omstandigheden markeren het levensverhaal en geven het een extra dimensie. Het levensverhaal is meer dan een individuele vertelling. Het is een bevestiging van een gezamenlijke oorsprong. Dat maakt het verhaal belangrijk voor het overdragen van het levensvuur.

Wij levenden staan voor de taak vooruit te zien naar ons leven om de richting van onze bestemming vóór ons te zien en na te gaan of de weg die we kiezen de juiste is. Dan, wanneer het verder leven niet meer mogelijk is, rest ons niets dan het hier en nu te genieten. Zoals eerder gezegd: belangrijker dan de vraag of we onze bestemming bereikt hebben, is de vraag of we de uitdaging van het leven zijn uitgegaan. De enige die die vraag kan stellen is de helder bewuste geest.

Eens zal ons levensverhaal verteld worden. Jammer genoeg maar zelden door onszelf. Meestal zal het verhaal vertelt worden die diegenen die ons het meest nabij zijn geweest. Geen verhaal zal enkel en alleen maar een lofzang zijn, en mocht dat zo zijn, wantrouw dan de verteller. Maar laat het in ieder geval een verhaal zijn over zaaien en oogsten. Want dat is het verhaal waarmee we ons levensvuur overdragen.

No related posts.