Sommige mensen hebben de gave om iemand in een kwartier te doorgronden. Aangezien de ambtenaar van de burgerlijke stand heel vaak stellen trouwt, was ik benieuwd hoe hij dit zou doen bij onze trouwerij. Afgelopen week hadden wij ‘het’ gesprek met onze ambtenaar van de burgerlijke stand die voor ons is geselecteerd. We hadden bij de Gemeente Edam-Volendam gevraagd om de leukste… Dat hebben we geweten…

Allereerst: veel respect voor het ‘monnikenwerk’ van deze man. Heel veel uren stoppen in een onbekend stel en dan onder het zeer kritische oog van zij die het stel beminnen (die het stel veel beter kennen dan de ambtenaar) een verhaaltje doen.
Aangezien onze trouwerij op 30 januari is, kan ik dan ook nog niet oordelen hoe hij het gesprek heeft vertaald in een verhaal.

Maar ik kan al wel iets zeggen over het gesprek! Dit verliep toch wel ongelofelijk.
De beste man had ruim 3 uur nodig om ons te doorgronden, maar liet ons in vertwijfeling achter.
Aan het begin van het gesprek vertelde dat hij HEEL VEEL VRAGEN zou gaan stellen. Maar eerst zou hij zichzelf even introduceren. Ik dacht op dat moment: dat doet hij om ons op ons gemak te stellen. En tussendoor komen dan de vragen. Opletten dus…

Aan het einde van zijn introductie waren er 45 minuten om en we wisten waar hij allemaal gewoond had, waar en wat hij gestudeerd had, zijn hele maatschappelijke carriere inclusief hobby, namelijk antiek. Ook kregen we de hele sollicitatieprocedure te horen hoe hij gekomen was tot deze baan. Dit had meer dan een jaar geduurd voordat hij de droombaan had gekregen. Vanuit interesse maakte ik een onbegrijpelijke stomme fout door te vragen naar hoe dat nou precies zat met antiek en de antiekwereld. Opnieuw gingen er 30 minuten om waarin hij vol passie vertelde wat antiek voor hem en de wereld betekende.

Toen kwam vraag 1: jullie hebben de basisschool afgerond. En toen? Sarah vertelde het kort en krachtig, zoals ik het ook wel verwacht had van mijn aanstaande. Sarah vertelde dat toen haar moeder kanker kreeg ze het moeilijk had en daardoor stopte met haar studie. Geen aanleiding voor een verdiepingsvraag…  Door naar dirk zelf. Eindelijk mocht ik ook wat zeggen, want zelf hou ik ook wel van een praatje. Er was echter al anderhalf uur om dus ik stond al een tijdje droog.

Na onze introductie kwam de volgende vraag, maar niet nadat hij eerst zelf even had verteld wat hij van de liefde vond en van Henricus Rol, Hermanus van de haar en weet ik allemaal nog niet meer. Die luidde: hoe hebben jullie elkaar ontmoet? Terugkijkend op het gesprek denk ik niet dat we daar een helder antwoord op hebben gegeven.

Er kwam wel weer een betoog over Volendammers en Edammers, de verschillen, de gewoonten en er kwamen problemen en situaties voorbij waar hij direct mee te maken had in zijn andere werk. Het was toen echter al 11 uur en we hadden al een aantal keren duidelijk gemaakt dat het wel tijd werd om af te ronden.

Omdat de tijd eigenlijk drong, vertelde Sarah dus dat haar moeder overleden was, toch wel een belangrijk punt op je trouwdag om in ieder geval even bij stil te staan. De laatste vraag was, terwijl hij zijn jas aan had: zijn er nog dingen die leuk zijn om te weten?

Ik heb hem een dag na ons gesprek opgebeld om te zeggen dat we er geen goed gevoel bij hadden. Een aantal zaken wilden we nog benoemen en een aantal dingen mocht wat meer de nadruk op. Verder heb ik hem onder het mom van ´ik kan het beter eerlijk zeggen´ gezegd dat ik vond dat er juist erg weinig vragen werden gesteld en dat hij heel veel had gepraat.

No related posts.