Ik heb vandaag afscheid genomen van mijn twintiger jaren. 30. Een kruispunt volgens sommigen. Een dertigersdilemma zelfs volgens velen. Nienke Wijnants schreef er zelfs een boek over ´Het Dertigersdilemma´. Ik kocht dit boek 3 jaar geleden om ´de bui op voor te zijn´.  De vraag is dus: heb ik hem of heb ik hem niet?

dertigersdilemma

Keuzemomenten rond je dertigste

Veel keuzemomenten in het leven lijken zich rond je dertigste samen te vallen: wel of geen kinderen, wel of niet trouwen, huis kopen, volledig voor je carriére gaan of juist een stapje terug doen. Voor jezelf beginnen, vrijwilligerswerk in Afrika of toch eerst nog een wereldreis maken? Keuzes die de rest van je leven enigszins bepalen. Daarnaast wordt er – mede door de media – een perfecte wereld gecreëerd waarin alles mogelijk is en iedereen tegenwoordig eigenlijk het liefst alles wil. Hier kan ik mezelf trouwens ook onder scharen.

Vroeguh had men op zijn minst vijftig jaar nodig om te bereiken war een gemiddelde hoogopgeleide tegenwoordig dertig jaar over doet. Bij onze ouders ´kwamen´ de kinderen rond je twintigste als vanzelfsprekend (nog een generatie daarvoor – oma – werd die van de pastoor zelfs verwacht anders moest je op het matje komen) en kreeg je wel last van een midlifecrisis maar pas op je vijftigste.

Maslow had het er in zijn behoeftemodel al over. Zodra we in onze primaire en secundaire en tertiaire levensbehoefte zijn voorzien (in NL is dit nog altijd bij vrijwel iedereen het geval), streven we als mens naarzelfverwezenlijking: creatief zijn, zelf beslissen over je leven en je volledige potentieel benutten. Wat is de zin van het/mijn leven? Waarom ben ik hier? En wat wil ik nu precies? Heftige kost zo op de dag dat ik verjaar!

75% heeft in enige mate een dertigersdilemma

De meeste dertigers hebben het ogenschijnlijk prima voor elkaar, maar toch knaagt er iets. Wijnants onderzocht dit dus en kwam erachter dat 75% van de hoger opgeleiden tussen 25 en 35 jaar kamt met een dertigersdilemma. Het feit dat veel meer mensen dit hebben is al een deel van de oplossing. You’re not alone.

Dertigers zijn perfectionistisch, ze willen de beste keuzes maken, of liever nog, niet kiezen maar alles combineren. In het najagen van het perfecte leven ontstaan torenhoge verwachtingen en juiste deze verwachtingen werken verlammend. Als de lat zo hoog komt te liggen kan het ‘echte’ leven uiteindelijk alleen maar tegenvallen. Een grote groep wordt na de eerste jaren werk, de geboorte van het eerste kind en het kopen van een huis overvallen door een steeds sterker worden ‘is dit alles’-gevoel? Dit is eigenlijk niet wat je van het leven verwacht had en daar ligt nu juist het probleem. Want ja, dit is het.

De verwachting is het probleem, niet het leven dat je nu leidt, want veel dertigers geven aan een geweldig leven te hebben. Het is vandaag dan ook een gewone normale dag waar ik nu van ga genieten! Op naar de 40! (slik)

No related posts.