Klassefoto | Class of 2014

Klassefoto | Class of 2014

Op de plaats waar vele Purmerenders naar school gingen, is een nieuw soort school herrezen. Een school voor online en new media, waar bedrijven die gelieerd zijn aan online innovatie hun intrek hebben genomen. Met respect voor het oude, maar wel het pand helemaal vernieuwend. Ik ben er trots op met ons team deel uit te maken van deze nieuwe school. We vonden het bij de opening dan ook tijd voor een ouderwetse klassefoto.

De klas van 2014!

klassefoto

Volendam centrum probleem – hoe moeilijk is het nou?

Volendam centrum probleem – hoe moeilijk is het nou?

Vanwege het feit dat ons kantoor in het centrum van Purmerend staat, ken ik de stad steeds beter. Ze hebben het in het centrum best voor elkaar en hebben daar ook behoorlijk energie in gestopt. Als ik dan ook op de koemarkt ben op het plein is het altijd gezellig. Terrasjes, mensen die gezellig wat drinken of eten en winkelen publiek.

Plein leuk ingevuld

Op het plein hebben ze ook een aantal fonteintjes geplaatst die de hele dag water omhoog spuiten en een aantal grote koeien van staal. Mensen en kinderen krioelen eromheen, maken foto’s en spelen met het water. Ouders laten hun kids los terwijl die gaan spelen. Hoe simpel kan het zijn?

volendam-centrum

 

Waarom niet voor Volendam centrum?

In Volendam hebben we ook een plein in het centrum. Het is al maanden een discussie, want er kan niet meer geparkeerd worden, sinds kort kan er wel weer geparkeerd worden en er is alleen maar kritiek op vrijwel alle plannen, vanuit verschillende invalshoeken.

Maar hoe simpel is het om een aantal mooie fonteintjes te plaatsen? Terras eromheen, zodat mensen ook van De Dijk afkomen. Dat is weer goed voor de winkels. En natuurlijk een mega grote stalen botter in oude stijl waar toeristen foto’s kunnen maken. En dan kan het toeristentreintje ook langs dit plein. Weer een halte erbij.

Let’s go!

32. Jong Zijn…

32. Jong Zijn…

Jeugd is geen periode van het leven,

maar een geestesgesteldheid,

een wilskwestie,

een dimensie van de verbeelding,

een emotionele kwaliteit,

een overwinning van moed over

schuchterheid en van drang

naar avontuur over

zucht naar comfort.

 

Men wordt niet oud door de jaren,

men wordt oud door zijn

idealen op te geven.

 

Jong is hij, die nog

verwonderd en gefascineerd kan zijn

en die als een onverzadigbaar

kind, zich blijft afvragen wat er nog

meer te ontdekken valt.

 

Je bent zo jong als je zelfvertrouwen

en zo oud als je twijfels –

zo jong als je hoop en zo oud

als je desillusies.

 

Je zult jong blijven,

zolang je ontvankelijk zult

zijn voor schoonheid,

grootheid, goedheid,

voor de natuur en voor

de oneindigheid.

 

Speech van de Amerikaanse Generaal Douglas Macarthur in 1945.

De straatplaat: Rokersgracht

De straatplaat: Rokersgracht

Mijn vader heeft in zijn leven heel veel liedjes geschreven. Echt. Liedjes met tekst en ook melodie. Een ongelofelijk talent als je dat kan. Mijn vader kan daarbij ook nog gitaar spelen en zingen. In Volendam is er nu een lokaal muzikaal initiatief van Albert Hoekstra, genaamd ‘De Straatplaat’.

Straatplaat over Rokersgracht

Bekende en minder bekende Volendammers (weet nou niet exact waar mijn vader onder valt, maar dat wordt na deze blogpost wel anders haha) schrijven over hun straat een plaat. Toen mijn oude buurman Kees Nor (in Volendam wereldberoemd) werd gevraagd zei die direct dat hij geen liedjes kon schrijven, maar dat Dick Kappie (mijn vader) dat wel kon. Binnen notime ontstond er een liedje. Toen moest het nog opgenomen worden. Professioneel wel te verstaan. Een deel van het resultaat is hieronder te zien! Kijk en geniet van ‘De Rokersgracht’ uitgevoerd en gecomponeerd door Dick Tuip (Kappie) en Kees Nor.

Geloof in tweede leven kerkgebouwen

Geloof in tweede leven kerkgebouwen

Sinds mijn blogpost over een marketingplan voor de kerk heb ik bij toeval een aantal mensen ontmoet die enthousiast reageerden op wat ideetjes. Eèn van de stukken die ik tegenkwam is het onderstaande stuk, geschreven door Ton de Kort, hoofdredacteur van het vakblad Facilitair Gebouwbeheer. Deze blogpost is dan ook mede geschreven vanuit Facilitair Gebouwbeheer oogpunt en heeft daar natuurlijk diverse raakvlakken.

Taskforce Toekomst Kerkgebouwen

In de blogpost wordt ook een Task Force Kerkgebouwen genoemd, die als missie heeft:

* Wij willen de massale vernietiging van kerkgebouwen in Nederland een halt toe roepen en deze gebouwen weer tot een levend deel van de samenleving maken;
* Wij zijn verbonden in de overtuiging dat er altijd een betere oplossing dan sloop is te vinden en we hopen op meer kennis, passie en visie in de maatschappij met betrekking tot de belangrijke rol van kerkgebouwen;
* Kerkgebouwen en kloosters moeten bij voorkeur een bezielende, sociale en culturele functie hebben of behouden, en (weer) een rol vervullen in de versterking van de sociale samenhang in steden, wijken en dorpen.

Ton de Kort in Facilitair Gebouwbeheer

Steeds meer kerkgebouwen komen leeg te staan. Daarmee ontstaat een probleem van formaat. Want: wat moet er gebeuren met deze – veelal monumentale – gebouwen? Een partij die zich hier nadrukkelijk over buigt is de Taskforce Toekomst Kerkgebouwen. Volgens voorzitter Joyz Frijters is herbestemming de beste oplossing voor leegstaande kerken: ‘Ons uitgangspunt is dat ieder kerkgebouw het waard is om een nieuw leven te krijgen.’

 

Kardinaal Eijk heeft recent publiekelijk gezegd dat de helft van de katholieke kerken in Nederland zijn religieuze functie zal verliezen. Dat betekent alleen in de provincie Noord-Brabant al dat 300 van de 600 kerken op de nominatie staan om gesloten te worden. Er zijn in ons land al wel vaker kerken gesloten, maar nog nooit zovéél in een hele korte tijdspanne. Dat baart de Taskforce Toekomst Kerkgebouwen grote zorgen. Dit is een vrijwilligersorganisatie, die sinds 2006 actief is. ‘Wij zetten ons in voor het behoud van kerken, vanuit burgerperspectief’, vertelt Joyz Frijters, sinds vorig jaar voorzitter van het zeskoppige gezelschap. ‘We willen kerkgebouwen weer een levend deel van de samenleving maken.’

 

Ze omschrijft de werkwijze van de Taskforce: ‘Onze voelhorens zijn afgestemd op de samenleving. Er wordt vanuit die samenleving contact met ons gezocht. Vaak worden burgers bij een dreigende sluiting van een kerk niet gehoord. Wij horen hun verhaal dan aan en proberen met de betrokken partijen – gemeente, kerkbestuur, de eigenaar van het gebouw – aan tafel te komen. Wij hebben allemaal een netwerk, zicht op het proces ook.’ Zo studeerde Frijters zelf architectuurgeschiedenis. Tijdens haar stage bij de gemeente Breda maakte ze een beleid hoe om te gaan met het religieus erfgoed in de stad. Zo kwam ze in contact met de Taskforce. Die heeft het er maar druk mee, met al die kerken die leeg komen staan.

Bewustwording in en buiten de kerk

Leegstand van kerken is niet iets van gisteren. ‘Dat loopt al heel erg lang’, stelt Frijters. ‘Al rond 1970 werden de eerste kerken gesloten vanwege het teruglopende aantal kerkbezoekers. Toen is er ook veel gesloopt. Er werd in die tijd niet echt nagedacht over andere functies voor leegstaande kerkgebouwen.’ Door de jaren heen is er echter wel een bewustwording gegroeid, zowel bij gemeenten als burgers. ‘Veel mensen wonen graag in de buurt van mooie gebouwen, zoals kerken. De opvattingen zijn verschoven, zeker sinds 2008. Dat was het Jaar van het Religieus Erfgoed. Sindsdien is men zich er breed van bewust dat herbestemming wel de beste oplossing is.’ Vaak werd er echter niet veel verder gekeken dan het eigen dorp, stadsdeel of kerkgebouw. ‘Dat terwijl iedereen eigenlijk dezelfde problemen tegenkwam.’

 

Eén van die problemen is het achterstallig onderhoud, waarmee veel kerken kampen. Frijters: ‘De startkosten zijn dan al hoog, dat je bijvoorbeeld eerst een nieuw dak moet leggen, voordat je iets kunt gaan doen.’ Daarnaast is er een ander probleem, in de beperkingen die eigenaren van kerkgebouwen aan verkoop of herbestemming hangen. ‘Bij de katholieke kerken zijn dat de bisdommen, bij de protestante kerken is de gemeenschap eigenlijk eigenaar van het gebouw. Daar zie je ook dat het kerkgebouw niet heilig is, is men wat toegankelijker. Bij de katholieken is de kerk echt ‘het huis van God’.’ Veel kerkbesturen reageren bovendien pas laat op de dreigende sluiting van hun kerk, die ze vaak al wel langer aan zien komen.

 

Risicodragend vastgoed

De Taskforce signaleert dat eigenaren van kerkgebouwen kritischer en zakelijker naar hun eigendommen zijn gaan kijken. ‘Dat is vanuit hun positie ook nodig, anders teken je je eigen doodvonnis’, zo stelt Frijters. ‘Het is risicodragend vastgoed. Het zakelijk kijken naar kerkgebouwen is alleen een deel van het probleem, niét van de oplossing. Een kerk kan veel meer dan alleen een religieuze functie hebben. Er zijn veel voorbeelden van kerken met nevenfuncties, die het wél goed doen. Veel kerkgebouwen zijn gemeentelijke of rijksmonumenten. Die worden dus minder snel gesloopt.’ Het ergste wat volgens Frijters kan gebeuren, is dat een rijksmonumentale kerk gesloopt wordt. ‘Dan is het hek van de dam, zo vrezen wij.’ Leegstaande kerken zijn in ons land op allerlei manier herbestemd. ‘Er zijn kerken waar appartementen in zijn gemaakt. Dat is geen heel populaire herbestemming’, stelt Frijters. ‘Het gebouw wordt minder toegankelijk, de publieke functie en de ruimtelijkheid verdwijnen. Bij kleinere kerkgebouwen zie je wel eens dat er een tot woonhuis wordt omgebouwd. Kantoorfuncties komen ook wel voor. Vaak wordt een kerk dan een bedrijfsverzamelgebouw. Maar het allerbeste functioneert een voormalig kerkgebouw als multifunctionele accommodatie. Dan loopt de invulling uiteen van commercieel tot cultureel en maatschappelijk. Een bibliotheek met een winkel of galerie erbij bijvoorbeeld. Zo behoud je ook de toegankelijkheid van het gebouw.’ Horeca in een kerk ziet ze minder zitten. ‘Dat kan wel, een restaurant in een kapel bijvoorbeeld, maar iets als een discotheek stuit vaak wel op weerstand. Dat is een functie die in de beleving van mensen ver afstaat van de stilte van een kerkgebouw.’

 

Sloop laatste optie

De Taskforce-voorzitter beseft dat de burgers in de meeste situaties een kerk het allerliefst als kerk zouden behouden. ‘Maar dat lukt niet altijd. Dan kiest men maar voor een gemeenschappelijke functie, met huisartsen of een bibliotheek. Voor de gemeenschappelijke functie is veel draagvlak. Wanneer dat óók niet lukt zijn appartementen een optie, daarná pas sloop. Dat is de laatste, onomkeerbare optie. Jammer genoeg staan kerkeigenaren niet genoeg open voor samenwerking met overheden en burgers. Er staan ook geen rijen met projectontwikkelaars meer te springen om op de locatie van een vrijgekomen kerk een appartement of winkelcentrum te bouwen. Zij hebben minder geld en denken langer na over investeringen.

 

Maar nog steeds bestaat de dreiging van sloop, als de kerk overgaat naar een nieuwe eigenaar, wat ook nog een projectontwikkelaar kan zijn.’ Ze beseft dat niet elke kerk als kerkgebouw door de huidige religieuze eigenaren behouden kan blijven. ‘Dat uitgangspunt is niet realistisch. Maar elke kerk is het waard om je best voor te doen. Wij kunnen prima in beeld brengen wat er allemaal mogelijk is. Er zijn voorbeelden genoeg aan te halen van kerkgebouwen die door een nieuwe functie een nieuw leven hebben gekregen, zowel in kleine dorpjes als in grote steden.’

 

Gevraagd naar enkele voorbeelden van geslaagde herbestemmingen van kerken noemt Frijters de Dominicanenkerk in Maastricht, die nu onderdak biedt aan een grote boekhandel. ‘Die is qua vormgeving heel erg mooi. Daar staan in plaats van banken nu rekken met boeken.’ Ook de St. Gertrudis van Nijvelkerk in Heerle, bij Roosendaal, noemt ze. ‘Daar hebben gemeente, bewoners en woningbouwvereniging de kerk omgebouwd tot een soort gemeenschapshuis. Dat is vrij snel gedaan en op een mooie manier. De Poorten in Tilburg is er ook een. De kerk heeft daar echt een sociale buurtfunctie gekregen.’ Er worden momenteel heel veel kerken gesloten. Dat baart de Taskforce zorgen. ‘Er zijn wel gebouwen waar men met een oplossing bezig is, maar ook gebouwen die helemaal stilliggen.’

Meedenken

Frijters is geen voorstander van lukrake transformaties van leegstaande kerken. ‘Het is beter om eerst te kijken wat de gemeenschap wenst en dan te kijken hoe je dat op een goede manier in het gebouw kunt krijgen. Het is belangrijk dat ook architecten mee aan tafel zitten, en meedenken. Wij streven ernaar om zoveel mogelijk deuren zo lang mogelijk open te houden. Wanneer het nieuws komt dat een kerkgebouw dicht gaat, staan mensen op. Dat gebeurt óók als het gebouw daadwerkelijk dicht gaat. Wanneer een eigenaar van een kerkgebouw er niets mee doet, motiveert dat de partijen ook niet. Er zou meer gecommuniceerd moeten worden. Wij zien uiteraard liever dat een kerk behouden blijft, dan dat die wordt gesloopt. Wanneer je sloopt, is het gebouw voorgoed weg.’

 

Bron: Ton de Kort, overgenomen vanwege de link met het artikel eerder geschreven over een nieuw marketingplan voor de kerk.

Ode aan… een bijzondere familie

Ode aan… een bijzondere familie

Terug van weggeweest. De ode aan.. Dit keer niet aan 1 persoon,maar aan een hele familie. De familie Runderkamp. Ik maak ze al een aantal jaren van dichtbij mee en verwonder me nog steeds over de kracht die in een familiebedrijf kan zitten. Deze familie geeft mij in ieder elke keer weer nieuwe inspiratie, vooral omdat ze durven voorop te lopen.runderkamp-volendam

Hoofd boven het maaiveld

Het is niet altijd gemakkelijk om je hoofd boven het maaiveld (eerder geschreven artikeltje van een aantal jaren terug) uit te steken, maar deze familie gaat het ogenschijnlijk gemakkelijk af. Denk maar niet dat het vanzelf gaat. Als er eerst 3x een NEE komt, dan is er binnen de familie 1 iemand die toch opstaat en laat zien dat het ook een JA kan worden.

herman-runderkampOude naam wordt nieuwe naam

Zaterdag 12 april 2014 was het moment, exact 130 jaar later dat Runderkamp de eerste slagerij opende, dat de diverse merken binnen het familiebedrijf (Buffetkoning, Keurslager, BBQ-Koning, Koningshoek, Kookstudio) over gingen op een nieuwe naam. Niet omdat het slecht gaat met de merken, integendeel. Maar juist omdat de familie inmiddels overtuigd is dat synergie sterker is dan de losse merken ooit kunnen worden. Daar is moed voor nodig. 12 april was een dag waarop alles samenviel tijdens een perfect georganiseerde Open Dag van de familie zelf.

Hopelijk mag ik nog lang dichtbij de Familie Runderkamp ‘meereizen’. O ja, natuurlijk nog de link: www.runderkamp.nl.